عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٢ - عزلت

[صاحب العزلة متحصن بحصن الله ومتحرس بحراسته، فيا طوبى لمن تفرد به سرا وعلانية]

عزلت‌

در اين باب روايتى كه از امام به حق ناطق حضرت صادق ٧ نقل شده در مسئله عزلت و گوشه‌گيرى است.

اين را مى‌دانيم كه در اصول عالى اسلام و معارف حقه الهيه، تكليف ما لا يطاق و وظيفه‌اى كه از استطاعت انسان خارج باشد وجود ندارد.

و اين را نيز مى‌دانيم كه در اسلام عزيز قاعده و قانونى كه كم‌ترين ضربه و لطمه را به زندگى واقعى انسان چه در جهت دنيا، چه در جهت آخرت بزند وجود ندارد و اگر به عنوان يك قاعده اسلامى در كتب اسلامى باشد، جعلى و غير قابل قبول است.

و اين را نيز مى‌دانيم كه كناره‌گيرى كامل انسان، به طورى كه آدمى با هيچ كس در هيچ شأنى معاشرت و مخالطت نداشته باشد، امكان ندارد و به هيچ عنوان عملى نيست.

از طرفى مى‌بينيم در قرآن مجيد و روايات اصيل و «نهج البلاغة»، مسئله عزلت و گوشه‌گيرى به عنوان يك عامل بسيار مهم سعادت مطرح است، در اينجا لازم است، معناى اين مسئله ريشه‌يابى شود و مقصود و منظور قرآن مجيد و روايات از