عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٤ - حج، يا آهنگ رشد و تعالى

نداشته باشد كه چون و چرا كار متكبران و دورى از اجراى قوانين حق، راه مفسدان است.

حج، يا آهنگ رشد و تعالى‌

اين قسمت از مجموع آياتى كه در سوره‌هاى بقره، آل عمران، توبه، ابراهيم، حج، بلد، تين آمده استفاده شده و براى اين كه خوانندگان عزيز، بيشتر با قرآن كريم مأنوس شوند، آنان را به قرائت و تدبر در آيات اين سوره‌ها دعوت كرده و در اينجا فقط به دورنمايى از حقيقت اين آيات اشاره مى‌شود.

حج بپا خاستن و گرويدن و آهنگ كردن است، آهنگ كردن موجودى كوچك، ذره‌اى ناتوان، حقيرى بى‌مقدار، فقيرى بى‌مايه، در برابر بى‌نيازى مطلق و مولايى بزرگوار و كريمى مهربان و گردش عاشق شيدايى در اطراف محبوب با توجه به جهتى كه به سوى او نشان مى‌دهد يعنى خانه با عظمت كعبه.

اين آهنگ كردن و بپاخاستن و گرويدن، در ميان عبادات دسته جمعى اسلام بزرگ‌ترين و باشكوه‌ترين عبادتى است كه مردم مسلمان بجاى مى‌آورند.

اين مراسم، براى ملت اسلام اگر برابر با تمام شرايط و قواعدش انجام گيرد، بزرگ‌ترين رمز وحدت و يگانگى و نشانه كاملى از وارستگى شؤون مادى و برترين وسيله تحكيم روابط، در بين ملل مسلمان است.

آرى، جمع شدن ممتازان ملل اسلامى از تمام نقاط زمين به قصد پاكسازى درون و به نيت ايجاد همبستگى و خبردار شدن از تمام اوضاع حياتى يكديگر و شاهد منافع مادى و معنوى بودن هم شكوه و جلال بس عجيبى دارد و يكى از بهترين راه‌هاى علاج دردها و معالجه بدبختى‌هاست.

سالى يكبار جمع شدن عقلا و مستطيعان ملت اسلام در مركزى كه خداوند