عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٢ - غفلت از سلامتى دين
مردى به موسى گفت: تو مىگويى در اثر گناه قلب آدمى سياه مىشود، پس چرا من هر اندازه گناه مىكنم قلبم سياه نمىشود؟
موسى گفت: سياهى و تيرهگى دل از اين بالاتر چيست كه سياهى و تيرگى قلب خود را درك نمىكنى!
انبياى الهى و امامان بزرگوار و عاشقان و عارفان، تا لحظه مرگ از غفلت و لغزش در دين و از خطراتى كه متوجه قلب است، به حضرت عزت جل شأنه پناه مىبرند، چرا كه خسارتى اعظم از به خطر افتادن سلامت دين و عقل و جان نيست.
|
يارب از ما چه فلاح آيد اگر تو نپذيرى |
بخداوندى و لطفت كه نظر باز نگيرى |
|
|
درد پنهان به تو گويم كه خداوند كريمى |
يا نگويم كه تو خود واقف اسرار ضميرى |
|
|
گر برانى به گناهان قبيح از در خويشم |
هم به درگاه تو آيم كه لطيفى و خبيرى |
|
|
ور بنوميدى از اين در برود بنده عاجز |
ديگرش جاى نباشد كه تو بىشبه و نظيرى |
|
|
دست در دامن عفوت زنم و باك ندارم |
كه كريمى و عظيمى و قديمى و قديرى[١] |
|
[١] -سعدى شيرازى:( مواعظ).