عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦١ - كعبه، مظهر خداخواهى
اين احساس است كه اگر ادامه يابد و مربيان جوامع آن را به طور جدى در تعليم و تربيتها اجرا كنند، دردهاى بشرى را كه هر روز با كيفيت ديگرى به سراغ افراد و جوامع مىآيد مداوا خواهد كرد.
كعبه، مظهر خداخواهى
٤- در اين عمل كه فوقالعاده سازنده است، خودخواهى، آن عامل درنده آدمى با ضربه قاطعى از پاى در مىآيد و فضاى درون را براى خداخواهى خالى مىكند.
به راستى انسان آگاه در اعمال گوناگون حج، بارها تجرد روح و فوق طبيعى بودن آن را به خوبى احساس مىكند.
روح در اين عمل با بازكردن زنجيرهاى سنگين محيط و اجتماع و خواستههاى طبيعى خويش، به قدرت پرواز خود در بيكرانهها آگاه مىشود و حيات خود را در افق بسيار والايى كه هدف اساسى خود را در سطوح مختلفش جاى داده است مشاهده مىكند.
آن حريم مقدس به درك اين مسئله مىرسند كه هيچ چيز در اين عالم استقلال ندارد و قابل تكيه زدن نيست و به اين حقيقت واقف مىگردند كه خلأ روح جز با عشق و محبت و اطاعت از جناب او پر نمىشود و به اين واقعيت آگاه مىگردند كه هر چه هست اوست و ما سواى او جز سايهاى بيش نيست و تنها سكوى پرواز و مايه ارزش براى انسان نقطه اتصال به جناب اوست.
به گفته نكتهپرداز شيرين سخن هماى شيرازى:
|
آنان كه خيمه بر سر كوى فنا زنند |
از جام نيستى مى هستى فزا زنند |
|
|
نى بيم از فنا و نه خرسند از بقا |
يك باره بر بقا و فنا پشت پا زنند |
|
|
مرغان آشيانه قدسند و عاقبت |
زين آشيانه خيمه بر آشنا زنند |
|