عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٣٠ - سلامت دين در آخر الزمان

جانم به دست اوست، اين در آن وقتى است كه پرده حرام‌ها دريده شود، گناه‌ها كسب گردد، بدان بر نيكان مسلط شوند، دروغ زياد و لجاجت پيدا و فقر رايج شود.

مردم در لباس به هم مباهات كنند، باران بى‌وقت بر ايشان ببارد، طبل و شيپورها را بپسندند، امر به معروف و نهى از منكر را انكار مى‌كنند، تا آنجا كه مؤمن در آن وقت ذليل‌ترين مردم شود، ميان عابدان و قاريانشان بدگويى پيدا مى‌شود و اين ها در ملكوت آسمان‌ها، پليد و نجس خوانده مى‌شوند.

سلمان گفت: يا رسول الله! اين شدنى است؟ فرمود: آرى سلمان، سوگند به آن كه جانم به دست اوست، آن گاه ثروتمندان از فقر مى‌ترسند، به طورى كه سائل از جمعه تا جمعه ديگر سؤال مى‌كند و كسى را نمى‌يابد كه چيزى در دستش بگذارد.

سلمان گفت: يا رسول الله! اين مى‌شود؟ فرمود: آرى سلمان، سوگند به آن كه جانم به دست اوست، رويبضه سخن مى‌گويد؛ سلمان گفت: يا رسول الله رويبضه چيست، پدر و مادرم فدايت باد؟ فرمود: كسى كه در امور مردم حرفى نمى‌زد حرف مى‌زند، سپس جز اندكى درنگ نكنند كه زمين صدايى كند و هر دسته‌اى گمان كنند در ناحيه آن ها صدا كرده، سپس آنچه خدا خواهد درنگ مى‌كنند و در آن مدت زمين را مى‌شكافند و زمين پاره‌هاى جگر خود «طلا و نقره» را بيرون مى‌افكند، سپس با دست خود به ستون‌ها اشاره كرده فرمود: مانند اين، آن روز طلا و نقره سودى ندارد[١] اين است معناى:

[فقد جاء أشراطها][٢].

پس هنگامى كه قيامت بر آنان فرا رسد.

[١] -تفسير القمى: ٢/ ٣٠٣.

[٢] -محمد( ٤٧): ١٨.