عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٩٢ - انديشه، روشنى دل

اين شير مهر برخيزند، اى رحيم! هم چنان شير مهربانى آن جهانى را در سينه‌ام تو روان كن، تا عاشق آن جاى باشم.

[مالك يوم الدين إياك نعبد].

مالك و فرمانرواى روز پاداش و كيفر است [پروردگارا!] تنها تو را مى‌پرستيم.

اى مالك يوم دين! آرزويم هماره عبادت توست.

[و إياك نستعين‌].

وتنها از تو كمك مى‌خواهيم.

استعانت از تو مى‌طلبم كه بگشايى در نظرم را به روح آن جهانى و به تو عاشق ضرورى باشم نه عاشق به تكليف.

[اهدنا الصراط المستقيم‌].

ما را به راه راست راهنمايى كن.

راه چشمه‌اى نما، از چشمه سارهايى كه در عدم است كه راست به ملك آن جهانى مى‌رساند.

[صراط الذين أنعمت عليهم‌].

راه كسانى [چون پيامبران، صديقان، شهيدان و صالحان كه به خاطر لياقتشان‌] به آنان نعمت [ايمان، عمل شايسته و اخلاق حسنه‌] عطاكردى.

آن چشمه سار دانش كه انبيا : در آن چشمه رفته‌اند و از آن نوشيده‌اند، مرا نيز هم از آن چشمه كرامت كن.

شما «بعضى از مردم» صواب را نمى‌دانيد، چو شما خود را آكنده‌ايد، صواب‌