عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٩ - ستارگان آسمان

به شكل مارپيچ است.

فاصله ستارگان يك كهكشان در واقع بسيار زياد است، از آن بيشتر فاصله بين كهكشان‌ها مى‌باشد كه‌كشان ما يا راه شيرى در واقع ٧٠٠ هزار سال نورى از نزديك‌ترين كهكشان فاصله دارد.

در خارج از كهكشان ما، ١٠٠٠٠٠٠ كهكشان وجود دارد كه مساحت آن ها تا ٢٠٠٠٠٠ سال نورى است.

نزديك‌ترين جسم فضايى خارج، ابرلرماژلانيك نزديك صليب جنوبى است كه ١٨٥٠٠٠ سال نورى با ما فاصله دارد.

دورترين سحابى كه با چشم برهنه ديده مى‌شود، سحابى مراة السلسله يا آندرومد است كه به شكل مارپيچ است، فاصله آن ٣/ ٢ ميليون سال نورى يا ٠٠٠، ٠٠٠، ٠٠٠، ٠٠٠، ٠٠٠، ٠٠٠، ١٤ ميل است.

دورترين سحابى قابل رؤيت سحابى ٣- ٢٩٥ مى‌باشد كه فاصله آن ٦٠٠٠ ميليون سال نورى است، اين مسافت در واقع حدود مرئى عالم است‌[١].

ژرژ گاموف صاحب كتاب مترجم بسيار مهم يك، دو، سه، بى‌نهايت، در صفحه ٣٠٩ مى‌گويد:

كهكشان خود ما ظاهرا جزء يك گروه كوچك كهكشان‌هاست كه در زمره آن ها سه كهكشان مارپيچ و شش كهكشان بيضوى و چهار كهكشان غير منظم وجود دارند.

اما از اين گروه‌هاى كهكشان‌ها كه بگذريم، به طورى كه از دوربين دو متر و نيمى رصدخانه مانت ويلسن ديده مى‌شود، تا فاصله پانصد ميليون ٠٠٠، ٠٠٠، ٥٠٠

[١] -نور دانش: سال ٤٣ شماره ٣-: ١٠٤.