عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٩ - عظمت حج و ثواب آن

به امام باقر ٧ عرضه داشتم: چرا حج را حج مى‌گويند؟

فرمود: فلان كس حج گزارد يعنى رستگار شد[١].

آرى، كسى كه از نظر ظاهر به زيارت خانه و از نظر باطن به زيارت صاحب‌خانه مشرف شود، به رستگارى رسيده، كدام برنامه براى انسان در تمام طول زندگيش از اين مسئله عظيم‌تر است كه پروردگار بزرگ عالم اجازه ورود به حريم قدسش را به او بدهد و دلش را مهبط انوار خود كند و قلبش را هم چون آيينه صفا و جلا بدهد، در حدى كه از عمق قلب چشمه عشق بجوشد و انسان اين ذره بى‌مقدار، در مدار بى‌نهايت در بى‌نهايت موفق به طواف گردد و دست گدايى به دامن غناى او زند.

پيامبر بزرگ اسلام ٦ فرمود:

كسى كه بميرد و قدرت بر حج داشته، ولى بجاى نياورده به مرگ يهودى يا نصرانى مرده‌[٢].

امام صادق ٧ فرمود:

آن كس كه به خاطر فلاكت، يا نداشتن قدرت جسمانى، يا مانع شدن ستمگر، نتوانست حج كند معذور و در غير اين صورت به هنگام مرگ يا يهودى يا نصرانى از دنيا خواهد رفت‌[٣].

شيخ طوسى در كتاب باعظمت «تهذيب» در حديث صحيحى از امام صادق ٧ روايت كرده كه:

[١] -علل الشرايع: ٢/ ٤١١، باب ١٤٨، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ١١/ ١٠٣، باب ٣٨، حديث ١٤٣٥٦؛ بحار الأنوار: ٩٦/ ٢، باب ١، حديث ١.

[٢] -محجة البيضاء: ٢/ ١٤٥، كتاب أسرار الحج.

[٣] -الكافى: ٢/ ٢٦٨، باب من سوف الحج وهو مستطيع، حديث ١؛ من لا يحضره الفقيه: ٢/ ٤٤٨، باب تسويف الحج، حديث ٢٩٣٥؛ وسائل الشيعة: ١١/ ٢٩، باب ٧، حديث ١٤١٦٢؛ محجة البيضاء: ٢/ ١٤٥، كتاب اسرار الحج.