عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٨ - عظمت حج و ثواب آن

اتحادى بى‌سابقه، قدرتى فوق قدرت‌ها، دانشى آميخته با تربيت الهى، بينشى به وسعت وجود انسان و جهان، عقلى رشيد، روشى استوار، طرحى جامع، برنامه‌هايى عالى در تمام شؤون زندگى شدند و تمام اين سرمايه‌هاى كلان و سودبخش را از گنجى چون قرآن بدست آوردند؛ امروز هم همان قرآن در بين مسلمانان است و هزاران منبع مادى در دست اينان است، پس چرا اين‌گونه ذليل بيگانگان هستند؟ آيا عامل اين ذلت دورى از قرآن نيست؟

عظمت حج و ثواب آن‌

حج سير و حركتى است كه اگر انسان به واقعيت انجام دهد، او را از آلودگى باطن و خطاى ظاهر پاك مى‌كند.

آرى، انسان به هنگام اداى مناسك اين سفر معنوى، از غفلت گذشته خود پشيمان مى‌شود و آينده روشنى را در برابر ديده قلب براى خويشتن مى‌بيند.

با انجام اين چنين حج، انسان حاضر نخواهد شد روى از حق برگرداند و از حركت در راه الهى باز ايستد، عنايت و لطف و رحمت حق به چنين زائرى حتمى است.

امام عارفان در آخرين ساعات عمر خود چنين وصيت مى‌كند:

خدا را خدا را بر شما باد به مسئله حج، تا زنده‌ايد خانه حق را خالى نگذاريد كه اگر خلوت بگذاريد، با عذاب حق روبرو مى‌شويد و از عنايت خداوند محروم گشته شخصيت شما متلاشى خواهد شد[١].

ابان بن عثمان از مردى حديث مى‌كند كه مى‌گفت:

[١] -نهج البلاغة: نامه ٤٧؛ بحار الأنوار: ٧٥/ ٩٩، باب ١٨، حديث ٢.