عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٠ - عبادت، بالاترين مقام آدمى
سألت الصادق جعفر بن محمد ٨: فقلت له: لم خلق الله الخلق؟
فقال: إن الله تبارك وتعالى لم يخلق خلقه عبثا ولم يتركهم سدى بل خلقهم لإظهار قدرته وليكلفهم طاعته فيستوجبوا بذلك رضوانه وما خلقهم ليجلب منهم منفعة ولا ليدفع بهم مضرة بل خلقهم لينفعهم ويوصلهم إلى نعيم الأبد[١].
راوى مىگويد: از حضرت صادق جعفر بن محمد ٨ پرسيدم: خداوند به چه منظور انسان را آفريد؟
فرمود: خداى تبارك و تعالى انسان را به بازيچه نيافريد و آنان را رها شده قرار نداد، آفرينش انسان براى نماياندن قدرتش بود و براى اين كه آنان را به ميدان تكليف رهنمون شود تا مستوجب رضوان او گردند.
انسان را نيافريد تا از او جلب منفعت كند و به وسيله او دفع ضرر نمايد، بلكه آنان را به كاخ با عظمت هستى آورد، تا منفعت به آنان برساند و به نعيم جاويد برساند.
في خطبة أميرالمؤمنين ٧: الذي خلق الخلق لعبادته وأقدرهم على طاعته[٢].
خداوند انسان را براى عبادت آفريد و سپس آنان را براى اطاعت قدرت داد.
عبادت، بالاترين مقام آدمى
٢- در طول تاريخ به وسيله افراد گوناگون و به توسط بسيارى از كتب علمى، براى انسان مقاماتى بيان شده و هر كسى يا هر دانشمندى فراخور مقام و حالش
[١] -علل الشرايع: ١/ ٩، باب ٩، حديث ٢؛ بحار الأنوار: ٥/ ٣١٣، باب ١٥، حديث ٢.
[٢] -الكافى: ١/ ١٤١، باب جوامع التوحيد، حديث ٧؛ التوحيد: ٣١، باب ٢، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٤/ ٢٦٤، باب ٤، حديث ١٤.