عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦٤ - پيام پيامبر بزرگ اسلام

در تمام شؤون حيات است و آن پيام پيامبر عظيم القدر اسلام ٦ از كنار كعبه به تمام مسلمانان جهان است.

پيامى كه چهار بار ديگر در سفر حجة الوداع به وسيله خود پيامبر ٦ ابلاغ گرديد و ابلاغ مكرر آن دليل بر عظمت آن پيام بود.

در آن پيام منشور امنيت، منشور سلامت، منشور سعادت گوشزد مسلمانان شد.

نبى اكرم ٦ در اين سخنرانى اينگونه دعا كردند:

خداوندا! رحمت آر و طراوت و سرسبزى ده به آن كس كه سخن مرا بشنود و بفهمد و به ديگران برساند[١].

آن شخصيت عالى آسمانى و آن انسان ملكوتى كنار خانه خدا ايستاد و روى مبارك خويش را به طرف جمعيت كرده و با صداى بلند فرمود:

خداوند بزرگ را سپاس و حضرتش را ثنا، از او كمك مى‌جويم و بخشش و لطفش را مى‌طلبم و به وجود مقدسش باز گشت ماست و از شر و خطر نفس و كردارهاى ناروا به او پناه مى‌بريم.

هر كس را خدا دستگيرى كند كسى قدرت ضرر زدن به او را ندارد و آن كس را كه خدا به خود واگذارد منجى و راهبرى نخواهد داشت.

گواهى مى‌دهم كه جز او معبودى نيست و اقرار مى‌كنم كه حضرتش را شريكى نمى‌باشد و اين كه محمد ٦ بنده و پيامبر اوست؛ مردم! من هم بشرى هستم ميان شما، شايد مرا ديگر در اين جايگاه نبينيد، پس آنچه به نفع شما مى‌گويم بشنويد

[١] -تحف العقول: ٣١؛ الخصال: ٢/ ٢٥٧؛ بحار الأنوار: ٢١/ ٣٨٠؛ سيره ابن هشام: ٤/ ٢٥٠؛ تاريخ يعقوبى: باب حجة الوداع؛ تاريخ طبرى: ٣/ ١٦٨.