عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٩ - درجات علم

عارف معارف، جمالى اردستانى گويد:

و بايد كه، چون بنده به قدر فهم و معرفت خود خالق و معبود خود را شناخت، همواره به عبادت و فرمانبردارى او مشغول باشد، در هر صورت و هر شغل كه باشد و همه عمر تا به وقت مرگ در طلب مزيد معرفت او سعى كند؛ زيرا كه اين كارى است كه نهايت ندارد و حق تعالى فرموده است رسول ٦ را:

[و اعبد ربك حتى يأتيك اليقين‌][١].

و مفسران، تفسير «يقين» در اين آيت به مرگ كرده‌اند، يعنى خداى خود را مى‌پرست تا به وقت مرگ.

وقال الله:

[و ما خلقت الجن و الإنس إلا ليعبدون‌][٢]. أي ليعرفون‌[٣].

و تفسير پرستيدن اينجا به شناخت كرده‌اند.

پس بايد كه از اين معانى، محقق بداند كه عبادت و طاعت حق تعالى بر همه خلايق واجب است و هيچ عبادتى فاضل‌تر و عالى‌تر از طلب معرفت او نيست.

[١] -حجر( ١٥): ٩٩. و پروردگارت را تا هنگامى كه تو را مرگ بيايد، بندگى كن.

[٢] -ذاريات( ٥١): ٥٦. و جن و انس را جز براى اين كه مرا بپرستند نيافريديم.

[٣] -التفسير الكبير: ٢٨/ ٤- ٢٣٣؛ تفسير روح البيان: ١٠/ ٣١٧.