عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٩ - حريم امن

[و هذا البلد الأمين‌][١].

و سوگند به اين [مكه‌] شهر امن‌

زائر با همان حال روحانى وارد محيطى مى‌شود كه براى همه چيز محيط امن است، محيطى كه درختان و گياهانش بدون اين كه آن ها را با زره پوش در حفاظت قرار داده باشند از تجاوز متجاوز در امان است، حتى شاخه‌ها و ريشه‌ها و بوته‌ها همه در امانند.

حرم، چهار فرسخ در چهار فرسخ است و اين محيط را خداوند محيط امن قرار داده به حدى كه هرگاه شاخه‌اى از حرم سر درآورده باشد، به احترام اين كه ريشه‌اش در حرم است نمى‌توان آن را بريد و يا برگى از او چيد و هم چنين اگر درختى در بيرون حرم باشد ولى يك شاخه‌اش سر به حرم آورده باشد به هيچ چيز آن درخت هم نمى‌توان دست درازى كرد.

محيطى كه وحش هامون و آهوانش چهار فرسخ در چهار فرسخ از تعرض مصونند، از اين جهت رم نمى‌كنند و نمى‌توان آن ها را رم داد و وحشت زده كرد، نبايد به نحوى رفتار كرد كه از انسان برمند و در اين محل حتى با اشاره چشم هم نمى‌توان صيدى را رماند!!

محيطى كه مرغان هوايش با سواران تماس مى‌گيرند و نمى‌رمند، با آن كه در پشت كوه‌ها و پهنه دشت‌ها و در همه جاى دنيا آدميان را هم وحشت هست، ولى در اين منطقه و وادى، نيرويى غيبى كه امان بخش است حكمفرماست، آن چنان كه مرغان پناهنده را نيز چنان ايمنى داده كه سواران راه مكه در بين كوه‌هاى مهيب دست به كاكل آن مرغان مى‌كشند ولى آن ها نمى‌رمند، با آن كه مرغ پر پرواز

[١] -تين( ٩٥): ٣.