عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٤ - روزه در آيينه روايات

روزه با تو باشد و سعى كن روزه‌ات مانند ايام غير روزه نباشد[١].

امام صادق ٧ فرمود:

روزه، فقط روزه از خوردن و آشاميدن نيست، براى روزه شرط هست كه بايد آن را حفظ كنى تا روزه‌ات روزه تمام و كاملى شود و آن شرط سكوت وجود توست، نشنيدى مريم بنت عمران گفت: نذر كردم روزه باشم و با انسانى امروز سخن نگويم. يعنى در حال سكوتم، پس چون روزه گرفتيد، زبان از دروغ حفظ كنيد و چشم از نامحرمان ببنديد، با هم دعوا نكنيد، به هم حسد نبريد، از هم غيبت نكنيد، با يكديگر دشمنى ننمائيد، به هم دروغ نگوئيد، مباشرت خلاف نداشته باشيد، با هم مخالفت نكنيد، از غضب و ناسزا و شماتت و مسخره كردن و جدال و دشمنى و ظلم و سبك سرى و زجر دادن به يكديگر بپرهيزيد.

از ياد خداو نماز غفلت نكنيد، صمت و سكوت از هر گناه مربوط به زبان را رعايت نماييد، بردبارى و استقامت و صدق را مراعات كنيد و دورى از شر و اجتناب از قول زور و كذب و افترا و خصومت و ظن سوء و غيبت و سخن‌چينى را نصب العين خود قرار دهيد.

خود را مشرف به آخرت ببينيد و منتظر آن ايام باشيد، چشم داشت به وعده خدا داشته و در راه رسيدن به لقاى او قرار گيريد، آرامش و وقار و خشوع و خضوع به خرج دهيد و ذلت عبد خائف از مولا را در خود تحقق دهيد، در مقام خوف و رجا و رغبت و رهبت باشيد، به نحوى كه دل‌هاى خود را از عيوب پاك كرده و درون را از حقه بازى پيراسته و جسم را از آلودگى‌ها شسته باشيد، تا از ما سوى‌

[١] -الكافى: ٤/ ٨٧، باب أدب الصائم، حديث ٣؛ وسائل الشيعة: ١٠/ ١٦٢، باب ١١، حديث ١٣١٢٢.