عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٩٩ - مجالس علم

به حقيقت كه در تمام روى زمين هيچ مجلسى، ارزنده‌تر و پر بهره‌تر و نافع‌تر از مجلس علم نيست، مجلس علم مجلس حق، مجلس نور و بنابر روايات باغى از باغ‌هاى بهشت است.

رسول خدا ٦ فرمود:

هر كه راهى رود كه در آن دانشى جويد، خداوند او را به راه بهشت برد و به راستى فرشته‌ها براى طالب علم پرها و بال‌هاى خود را فرو نهند به نشانه رضايت از او و اين محقق است كه براى طالب علم هر كه در آسمان و زمين است آمرزش خواهد، تا برسد به ماهيان دريا. فضيلت عالم بر عابد چون فضيلت ماه است بر ستارگان در شب چهارده و براستى علما وارث پيامبرانند زيرا پيامبران دينار و درهمى به ارث نگذاشتند ولى ارث آن‌ها علم بود و هر كس از آن برگرفت بهره فراوانى برده است‌[١].

ابوبصير مى‌گويد: از حضرت صادق ٧ شنيدم مى‌فرمود:

هر كه كار خيرى ياد بدهد، مانند كسى كه بدان عمل كند اجر مى‌برد، گفتم: اگر او هم به ديگرى ياد دهد به معلم اول ثواب آن عمل مى‌رسد؟ فرمود: اين ثواب براى او جارى است، اگر به همه مردم هم ياد بدهد، گفتم: اگر معلم بميرد؟

فرمود: اگر چه بميرد[٢].

امام سجاد ٧ فرمود:

اگر مردم مى‌دانستند در طلب علم چه فايده‌اى است دنبال آن مى‌رفتند گرچه‌

[١] -الكافى: ١/ ٣٤، باب ثواب العالم والمتعلم، حديث ١؛ ثواب الأعمال: ١٣١؛ بحار الأنوار: ١/ ١٦٤، باب ١، حديث ٢.

[٢] -الكافى: ١/ ٣٥، باب ثواب العالم والمتعلم، حديث ٣؛ بصائر الدرجات: ٥، باب ٢، حديث ١١؛ وسائل الشيعة: ١٦/ ١٧٢، باب ١٦، حديث ٢١٢٧٠.