عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٩٧ - زيارت بندگان شايسته

راوى به حضرت صادق ٧ عرض كرد:

وقتى قادر به زيارت شما نباشم چه كنم؟ فرمود: اگر نتوانستى بيايى روز جمعه غسل كن يا وضو بگير و بر بام خانه برو و دو ركعت نماز بخوان و به طرف من توجه كن كه هر كس مرا در حياتم زيارت كند، پس در مماتم زيارت كرده و هر كس در مماتم مرا زيارت كند، مانند اين است كه در حياتم زيارتم كرده است‌[١].

در باب زيارت همه ائمه : چه در حيات، چه در ممات، روايات زيادى به مضامين بالا وارد شده كه دلالت بر اهميت زيارت عباد شايسته چه در حيات آنان، چه در ممات آنان دارد.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

هر كس قدرت بر صله نسبت به ما را ندارد، شايستگان از مواليان ما را صله كند و هر كس قدرت بر زيارت ما را ندارد، خوبان از مواليان ما را زيارت كند كه ثواب زيارت آنان، زيارت ماست‌[٢].

امام صادق ٧ فرمود:

دوستانم را از جانب من سلام برسانيد، من مى‌گويم خدا رحمت كند آن بنده‌اى كه با ديگرى بنشيند و در مسائل ما سخن بگويد كه سومى آن‌ها ملكى است كه جهت آنان استغفار كند، در نشستن شما با يك ديگر و سخن در فرهنگ ما احياى دين ماست، بهترين مردم بعد از ما كسانى هستند كه در امر ما سخن بگويند و به امر

[١] -كامل الزيارات: ٢٨٧، باب ٩٦، حديث ٤؛ وسائل الشيعة: ١٤/ ٥٧٨، باب ٩٥، حديث ١٩٨٥٦؛ بحار الأنوار: ٩٨/ ٣٦٦، باب ٣٢، حديث ٦.

[٢] -من لا يحضره الفقيه: ٢/ ٧٣، باب ثواب صلة الإمام ٧، حديث ١٧٦٥؛ وسائل الشيعة: ٩/ ٤٧٦، باب ٥٠، حديث ١٢٥٣١؛ بحار الأنوار: ٧١/ ٣٥٤، باب ٢١، حديث ٢٩.