عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٨٣ - حكمت در گشايش كار

و حرام، متوقع نجات و لقا باشد، جز ضلالت و گمراهى و تباهى و هلاكت نصيبى نخواهد برد.

سالك با تمام وجود بايد بيدار باشد كه دچار قطب و پيرو شيخ و خانقاه و اوراد و اذكار غير وارد نگردد كه تبرزين و كشكول و خانقاه و قطب و مريدى و مرادى نه اين كه كسى را به جايى نرساند، بلكه از كمال و رشد هم بازداشت.

حكمت در گشايش كار

وقتى انسان با روى دل روى به سوى محبوب كند، وقتى انسان خويش را از شوائب امراض نفسانى علاج كند، وقتى انسان با تمام وجود حق را بخواهد، چرا تمام درهاى خير دنيا و آخرت به رويش باز نگردد؟

محمد بن حسين خطيبى بلخى در اين زمينه در توضيح آيه:

[إنا فتحنا لك فتحا مبينا][١].

به راستى ما براى تو پيروزى آشكارى فراهم آورديم.

مى‌گويد: شما درهاى غيب را بزنيد تا ما گشاييم، آخر سنگ خارا توانستيم شكافتن و آب خوش از وى پديد آورديم و آتش از وى ظاهر كرديم، چون تو طالب باشى دل سنگين تو را هم توانيم شكافتن و از وى آتش محبت و آب راحت توانيم ظاهر كردن.

آخر بنگر كه خاك تيره پى‌كوب كرده را، بشكافتيم و سبزه جان‌فزا رويانيديم و پيدا آورديم، هم‌چنين از زمين مجاهده توهم توانيم گلستان آخرتى ظاهر كردن و پيدا آوردن.

[١] -فتح( ٤٨): ١.