عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٨٢ - معانى اصطلاحات عرفانى

مقامات و مراتب.

محاضره: حضور دل با حق است.

محادثه: خطاب حق است بنده را.

موت: قمع هواى نفس.

موت ابيض: گرسنگى.

موت اخضر: ترك تجمل و تكبر و كهنه‌پوشى و قناعت.

موت احمر: مخالفت نفس.

سفر: توجه دل به حضرت حق.

خلوت: محادثه سر است با حق به حيثيتى كه غيرى مجال نيابد.

ذوق: اول درجات شهود حق‌[١].

در هر صورت اين اشارات و كنايات و مصطلحات در زبان عرفان داراى مفاهيم و معانى بلند آسمانى است و هيچ عارف و سالكى در استعمال اين كلمات در نثر و اشعار، معانى ظاهر آن را در نظر ندارد.

سالك پس از معرفت به قرآن و شناخت حلال و حرام خدا و توسل به انبيا و ائمه : و راهبرى يك عالم ربانى واجد شرايط، هم چون آخوند ملا محمد بهارى، آخوند ملا حسينقلى همدانى، مرحوم قاضى، مرحوم حاج ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى، بايد سيرش را به سوى محبوب ادامه دهد و قطع داشته باشد كه در اين مسير اگر در تمام حركات و شؤونش هماهنگى كامل با شرع و فقاهت داشته باشد و از تقواى لازم بهره‌اى براى او باشد به وصال و لقاى محبوب مى‌رسد.

و اگر از غير اين راه عبور كند، يعنى بدون معرفت و عمل و رعايت حلال‌

[١] -تفصيل و توضيح بيشتر اين اصطلاحات را در رساله اصطلاحات درويش محمد طبسى نگاه كنيد.