اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٩١ - حكايت آن شخص كه گنج يافته بود

هر كه مقتول محبت گشت او

خون بهايش حق بود بى‌گفت‌وگو

تا بدانى طور كشف و حال را

تا نگويى فقر قيل و قال را

تا بدانى كيست كامل در ميان‌

آنكه شد درياى بى‌قعر و كران‌

كاملان را هست حالاتى چنين‌

گر ندارى كشف كن تصديق اين‌

لى مع اللّه كاشف اين حالتست‌

من رآنى هم ازين يك آيتست‌ ١٩٧

هست سبحانى درين معنى گواه‌

شد انا الحق نص برين بى‌اشتباه‌

نيست اندر جبه‌ام جز حق شنو

منكر احوال ره‌بينان مشو

هر كه دعوى كرد او از دو گواه‌

گشت قاضى عاجزش بى‌اشتباه‌

چون نبى و هم ولى شاهد شدند

دعويم را هر دو مثبت آمدند

مدعى را كى رسد انكار آن‌

منكرش گو ميكن انكار عيان‌

آن يكى شخصى به ناگه گنج يافت‌

از نشاط و شوق هر سو مى‌شتافت‌

هر كرا يكدم مصاحب مى‌شدى‌

يا كسى پيشش به كارى آمدى‌

او همى گفتى كه بى‌رنج و به رنج‌

اى خوشا حال كسى كو يافت گنج‌

هر كه گنجى ديد دولت يار شد

او ز عمر خويش برخوردار شد

هر چه مى‌خواهد ميسر مى‌شود

كار عالم بر مراد او رود

احتياجى نيست او را با كسى‌

فارغست از منت هر ناكسى‌

دايما زينسان همى گفتى سخن‌

بود بى‌پروا ز طعن مرد و زن‌

هر كسى گفتى بدو كاين گنج كو

خود كه ديد آن گنج را آخر بگو

او همى گفتى كه اى ساده دلان‌

يافتم من گنجهاى بيكران‌

آن يكى گفتى كه ممكن نيست اين‌

كس نيابد گنجهاى اينچنين‌

وان دگر گفتى كه ممكن گرچه هست‌

نيست گنجى مرترا اى خود پرست‌

تو كجا و دولت گنج از كجا

نيست در خور اين سعادت مر ترا

او از اين انكار مضطر مى‌شدى‌

نعره يا ليت قومى مى‌زدى‌

چشم كو تا گنج بيند در جهان‌

گوش كو تا بشنود آواز آن‌