اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٢٤ - حكايت ابو تراب نخشبى

واجب و ممكن درين صورت نمود

گنج معنى اندرين ويران نبود

چون ز اسرار حقيقت غافلى‌

بهره از دانش ندارى جاهلى‌

گر مشامت بوى عرفان يافتى‌

در طلب كى روز ما برتافتى‌

از خيال و وهم بگذر در طريق‌

تا توانى يافت بويى زان فريق‌

در طريقت هست عالم را نشان‌

شمه‌اى زان آورم اندر بيان‌

عارف آن باشد كه چون گويد سخن‌

جمله گويد از خداى ذو المنن‌

چون عبادت مى‌كنى با طاعتى‌

بهر حق باشد نه بهر سمعتى‌

هرچه جويد جويد او را از خدا

غير حق در پيش او باشد فنا

هر كجا تابيد نور معرفت‌

مى‌كند روشن جهان را خور صفت‌

هر كه عاقلتر بود عارفتر است‌

از طريق معرفت واقفتر است‌

آنكه دارد بر قضاى حق رضا

اوست عارف نزد ارباب صفا

عارفست آنكو ز ذرات جهان‌

نور حق بيند عيان اندر عيان‌

عارف حق بو تراب نخشبى‌

آنكه بود او عارف علم نبى‌

گفت اكنون هست بيشك هشت سال‌

تا كه از فضل خداى ذو الجلال‌

خود ندادم هيچ چيزى من به كس‌

نى ز كس چيزى گرفتم يك نفس‌

آن يكى گفتش چگونه باشد اين‌

شرح اين را بازگو اى شيخ دين‌

فهم اين معنى به غايت مشكلست‌

حل اين از هركسى كى حاصلست‌

داد پاسخ شيخ عالم بوتراب‌

سائلان را از ره صدق و صواب‌

چشم جانم چونكه مى‌باشد به دوست‌

هرچه مى‌بينم به عالم جمله اوست‌

نقش غير از لوح جانم شسته شد

دل به دلبر مونس و پيوسته شد

من نديدم غير جانان در جهان‌

در حقيقت اوست پيدا و نهان‌

هرچه گفتم بود با وى گفت‌وگو

وانچه بشنيدم شنيدم من از او

هرچه بگرفتم گرفتم هم از او

وانچه دادم هم ندادم جز بدو

اينچنين ديدند بينايان راه‌

حبذا چشمى كه بيند روى شاه‌

ديده‌اى كو نور رخسارش نديد

او ندارد بهره زين گفت و شنيد