اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٦٦ - اشارت به حديث قدسى لو لم تذنبوا الذهبت بكم و خلقت خلقا يذنبوا و يستغفرون فاغفر لهم، تا احكام اسمائى ظهور يابد

بحر عفوت چونكه گردد موج زن‌

محو گرداند گناه مرد و زن‌

نا اميدى كفردان در راه دين‌

آيت لا تقنطوا بشنو يقين‌ ١٨٩

آيت غفاريش آمد گناه‌

بيگنه ظاهر نشد لطف اله‌

شد غناى او ز فقر ما عيان‌

مظهر صانع يقين مصنوع دان‌

ما به هم محتاج و از هم ما گزير

آينه جود كريمان شد فقير

در حديث قدس حق فرموده است‌

سر پنهان را عيان بنموده است‌

گفت لو لم تذنبوا يعنى شما

گر نمى‌كرديد اين جرم و خطا ١٩٠

من شما را بردمى سوى عدم‌

آفريدم خلق ديگر از كرم‌

تا كه ايشان مى بكردندى گناه‌

پس به استغفار گشتى عذرخواه‌

تا من ايشان را بيامرزيدمى‌

از رئوفى آن گنه بخشيدمى‌

تا كه غفارى من ظاهر شدى‌

زان گناهان غافرى پيدا بدى‌

كى شود ظاهر تجلى رحيم‌

گر گنه از ما نمى‌آمد مقيم‌

مقتضاى اسم تواب و غفور

هست جرم از ما چه مى‌افتى تو دور

آنچه مى‌دانم نمى‌گويم تمام‌

زانكه مى‌ترسم كه لغزد پاى عام‌

بحر عرفان گرچه مى‌آيد به جوش‌

حاكم شرعم همى گويد خموش‌

گر بگيرد قاهر است و منتقم‌

مى‌كند از ما سرانجام مهم‌

ور همى بخشد رئوف است و رحيم‌

مى‌شود پيدا تجلى كريم‌

گر به جنت مى‌برد غفاردان‌

ور به دوزخ مى‌برد قهار خوان‌

هست عاصى را به رحمت افتقار

محرمان را لازم آمد انكسار