اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٣٥ - حكايت به خواب ديدن ذات گرامى حق را بايزيد بسطامى

گفت ترك خود بگو ما را بياب‌

نيست جز ترك خودى راه صواب‌

خويش را بگذار و بيخود جوش‌دار

اندرون بزم جانان هوش‌دار

چون حجاب راه تو هستى تست‌

در خودى زنهار منگر سست سست‌

هر كه از خود رست از هجران برست‌

از مى جام وصالش گشت مست‌

تا تو خود رأيى خدا را نيستى‌

بيخود از خود شو بدان تا كيستى‌

هر كه او از خود خلاصى يافتست‌

پرتو نورش به عالم تافتست‌

بايزيد وقت چه بود در جهان‌

آنكه از دست خودى يابد امان‌

گر ز پندار خودى آيى برون‌

يار بربينى برون و اندرون‌

چون حجاب جان تو پندار تست‌

بيخود از خود شو كه اين ديدار تست‌

تا تو خود بينى نبينى دوست را

از خودى شو محو بنگر آن لقا

كى ز ما و من توان گفتن به او

ما و من بگذار و وصل دوست جو

تا درين ره ما و من باقى بود

جان تو با وصل محرم كى شود

مايى و ما پرده ديدار اوست‌

پرده خود برفكن از روى دوست‌

چون فنا آيينه نقش بقاست‌

گر بقا خواهى بقا اندر فناست‌

تا تويى پيدا نهان است او ز تو

تو نهان شو تا كه پيدا گردد او

نيست كن خود را به راه عشق او

بعد از آن در بزم وصلش راه جو

چون‌كه سرت پاك شد از نقش غير

آن زمان نه كعبه بينى و نه دير

تا نشد خالى دلت از غير دوست‌

كى نمايد حسن او از مغز و پوست‌

از كدورت پاك شو آيينه‌وار

تا توانى ديد رويش آشكار

خويش را آيينه ساز و خوش ببين‌

عكس روى دوست از عين اليقين‌

اولا بر بند چشم از خويشتن‌

تا به وصل او رسى از ما و من‌

از كدورتهاى هستى پاك شو

در طريق نيستى چالاك شو

تا تو با خويشى ز هر كم كمترى‌

چونكه با حقى ز خلقان برترى‌

با خودى عين وبال آمد ترا

بيخودى محض كمال آمد ترا

نيستى از خلق عين هستى است‌

خويشتن بينى خمار و مستى است‌

شد حجاب روى جانان ما و من‌

جان من يكدم نقاب از رخ فكن‌

بى‌نقاب ما به ما بنما جمال‌

جان ما كن محرم بزم وصال‌