اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٨٧ - وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود

چون بديدم پرتو رخسار او

گشت تابان در دلم انوار هو

چونكه با خود آمدم از بيخودى‌

در دلم جوشيد راز سرمدى‌

خواستم برخيزم و افتم به پاش‌

جان و سر شكرانه گردانم فداش‌

ديدم آن سلطان دين بر پاى خاست‌

يك بيك در برگرفت از چپ و راست‌

خير مقدم گفت و پيش خود نشاند

گرد غم از خاطر يك‌يك فشاند

از طريق فقر حرفى چند گفت‌

در درياى معانى خوش بسفت‌

روز ديگر حال ما را باز جست‌

گفت اندر راه بايد بود چست‌

گر براه عشق خواهى زد قدم‌

ترك دنيا گوى و عقبى نيز هم‌

گفتمش اى رهبر راه خدا

بهر ارشاد آمدم راهى نما

گفت اول توبه بايد كردنت‌

از هوى و از هوسها مردنت‌

تا نميرى كى به حق زنده شوى‌

آب حيوان جو كه پاينده شوى‌

گفتمش بر حكم تو دل‌بسته‌ام‌

تو طبيب حاذق و من خسته‌ام‌

هرچه فرمايى به جان فرمان برم‌

سر ز امرت گر بپيچم كافرم‌

توبه داد از هرچه در ره مانعست‌

وز حريم قرب جان را دافعست‌

امر كامل گفت امر حق شمار

گر همى خواهى كه يابى وصل يار

نهى حق‌دان هرچه مرشد نهى كرد

قند نوشى كن چه بايد رهر خورد

صيقل جانست اين ترك هوى‌

از خلاف نفس دل را شد صفا

هر كجا باشى به يادش شاد باش‌

از غم دنياى دون آزاد باش‌

شرط اين ره سالكا دانى كه چيست‌

آنكه در هستى حق گردى تو نيست‌

خانه دل را كه هست آن جاى يار

از غبار غير دايم پاك دار

دايما با ياد او دلشاد باش‌

نقش غير از لوح جانت بر تراش‌

هر چه آيد بر تو ميدان از قضا

بر قضاى حق بده جان را فدا

دايما جوياى وصل يار باش‌

ترك خواب شب بگو بيدار باش‌

مست غفلت تا بكى بيدار شو

در بلا و درد و غم هشيار شو

كبر و عجب و نخوت و ناموس و نام‌

ترك گو در راه عشق و شو تمام‌

جز خيال دوست در دل جا مده‌

غير بار عشق او بر جان منه‌

اختيار خود به دست پير ده‌

بر سر خود يك قدم هرگز منه‌