اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمسالدين محمد - الصفحة ٧١ - در بيان حقيقت عشق و آثار و احكام آن
٧١
|
در ميان عشق و عقل اين گفت وگوست |
عشق قلاش و خرد اسباب جوست |
|
|
چونكه آمد عشق، عقل آواره شد |
وز جفاى او خرد بيچاره شد |
|
|
يار خواهى در طريق عشق رو |
وز خرد يكبارگى بيگانه شو |
|
|
دامن عشاق حق آور بدست |
پيششان چون خاك ره مىباش پست |
|
|
در پناه عاشقان جايى بجوى |
گرد هر در بيش ازين هرزه مپوى |
|
|
گفته ايشان چو در در گوش كن |
بشنو از عشاق بىسامان سخن |
|
|
ترك كن اين عقل پر افسانه را |
عشقورزى پيشه كن اينجا بيا |
|
|
نوش كن يك جرعهاى از جام عشق |
همچو ما آزاده شو در دام عشق |
|
|
قبله عشاق چه بود دير عشق |
همچو ما آزاد شو از غير عشق |
|
|
رهزن راهست عقل حيلهجو |
جز ز شحنه عشق نايد دفع او |
|
|
رهنماى عاشقان عشقست و بس |
عاشقان را عشق شد فريادرس |
|
|
هر كه راه عشق جانان مىرود |
زود مست باده وصلش شود |
|
|
يك قدم هركو به عشق او نهاد |
دولت عالم مر او را دست داد |
|
|
حق جهان را از محبت آفريد |
وز محبت هر دو عالم شد پديد |
|
|
از خدا احببت آن اعرف شنو |
در محبت ساز جان و دل گرو |
|
|
شد محبت را ظهور از اعتدال |
بىمحبت كى شود پيدا كمال |
|
|
از محبت چون جهان را شد نظام |
كارها بىعشق كى گردد تمام |
|
|
هر دلى را كز محبت شور نيست |
ز آفتاب عشق او را نور نيست |
|
|
هر كه با عشق و محبت آشناست |
محرم درگاه خاص كبرياست |
|
|
در طريق عاشقان برتر مقام |
از محبت نيست بشنو و السلام |
|
|
گر محبت بىنقاب آيد برون |
مىكند افسون عالم را فسون |
|
|
گر ز نور عشق تابد يك شرر |
از تف او خلق را سوزد جگر |
|
|
جان كه از نور محبت باصفاست |
او به بزم وصل جانان آشناست |
|
|
هر كه شد جوياى وصل از خاصوعام |
بىمحبت نبست كار او تمام |
|
|
از محبت گشت ظاهر هرچه هست |
وز محبت مىنمايد نيست هست |
|
|
گر علم بيرون نزد سلطان عشق |
ملك جانها از چه شد ويران عشق |
|
|
شد محبت روح و عالم همچو تن |
گر نباشد جان چه كار آيد بدن |
|