اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٦ - مسافرت به شيراز و سكونت دايمى در آن شهر

عاشقم بر وى نه بر نيك و بدش‌

تا كه رنجم از جفاى بيحدش‌

گر نوازد ور گدازد حاكمست‌

همچنان جانم به عشقش قايمست‌

گر دهد دشنام و گر گويد دعا

نيست ورد جان عاشق جز ثنا

گر كشد گر زنده مى‌گرداندم‌

گر براند گر به خود مى‌خواندم‌

من نگردم بيش و كم در عشق يار

نى يكى گل دانم و ديگر چوخار

وصل و هجران پيش او يكسان شده است‌

بر دلم شادى و غم تاوان شده است‌

من نبينم در دو عالم غير يار

نيست غير يار در دار و ديار

نيك و بد آيينه رخسار اوست‌

از همه ذرات ديدم روى دوست‌

اى كريم و منعم و آمرزگار

از ره احسان و لطف بيشمار

دولت ديدار و گنج معرفت‌

روزيم گردان ز محض موهبت‌

دانشم را با يقين مقرون بدار

و از حجاب جهل و شك بيرونم آر

استقامت ده به شرع مصطفى‌

آن امين مخزن سر خدا

آن حبيب خاص رب العالمين‌

آن شفيع خلق عالم يوم دين‌

گشته تابان مهر و مه از روى او

منزل جانها خم گيسوى او

از جمال اوست عالم را صفا

گشته از خوانش دو گيتى بانوا

اوست ايجاد جهان را واسطه‌

در ميان خلق و خالق رابطه‌

رهنماى خلق و هادى سبل‌

مقتداى انبيا ختم رسل‌

و الضحى و الشمس وصف روى او

آيت و الليل شرح موى او ١٥٣

يك پياده در ركابش جبرئيل‌

لو دنوت بر كمالش شد دليل‌ ١٥٤

شاه باز لا مكانى جان او

رحمة للعالمين در شأن او

قرب او ادنى شده او را مقام‌

ما رميت شرح حالش را تمام‌ ١٥٥

عارف اطوار سر جزو و كل‌

خلق اول روح اعظم نفس كل‌

آنكه شد عالم طفيل ذات او

لى مع اللّه كاشف حالات او ١٥٦

نكته كنت نبيا مى‌شنو

گر دلى دارى به عشقش كن گرو ١٥٧

آن مليحى كز دو عالم املح است‌

در بيان سر معنى افصح است‌