اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١١٨ - تمثيل(پير بسطامى چو در ميدان شتافت )

گر تو خواهى جان‌برى از دست غم‌

غرقه كن خود را به درياى عدم‌

حظ نفس خود مجو در راه دوست‌

مرد خود بين كى شود آگاه دوست‌

هر كه راه عشق جانان مى‌رود

ترك جان چون گفت آسان مى‌رود

در طريقت هست چون هستى گناه‌

نيست شو گر وصل خواهى وصل شاه‌

زاد اين ره نيست جز محو و فنا

اندرين ره توشه گر دارى درآ

نفى خود كن آنگهى اثبات حق‌

بعد لااله ببين آيات حق‌

خويش را ايثار راه يار كن‌

جان خود از وصل برخوردار كن‌

تو برون شو تا كه يار آيد درون‌

وصل بيچون را مجو در چند و چون‌

از حجاب خويش خود را وارهان‌

جانفشان شو جانفشان شو جانفشان‌

برفشان از هر دو عالم آستين‌

در مقام وحدت آ ايمن نشين‌

گر روى راه خدا بيخود برو

دوست خواهى از خودى بيگانه شو

اصل طاعتهاست محو و نيستى‌

تا تو هستى كى شناسى نيستى‌

وارهان خود را ز قيد خويشتن‌

مست وصلش كرد بر كونين تن‌

پير بسطامى چو در ميدان شتافت‌

در مقام قرب جانان راه يافت‌

آمد الهامش كه اى خاص اله‌

هرچه مى‌خواهد دلت از من بخواه‌

پير گفتا نيست ما را هيچ خواست‌

عاشقان را چون تو مطلوبى كجاست‌

نيست بى‌تو صبر و آرامى مرا

من ترا خواهم ترا خواهم ترا

گفت حق تا از وجود بايزيد

ذره‌اى ماند نخواهد بو شنيد

تا تو هستى هست اين خواهش محال‌

اولا دع نفس پس آنگه تعال‌

اندرين ره در نگنجد ما و تو

يا تو گنجى در ميانه يا كه او

زين حجاب ما و من يكدم برآ

در مقام وصل او بى‌من درآ

شد من و مايى حجاب راه ما

تا تو پيدايى نهان باشد خدا

در حقيقت شد دويى كفر طريق‌

شو مسلمان تا نباشى زان فريق‌

كى شود پيدا جمال وحدتش‌

تا بود بر جا اثر از كثرتش‌