اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٢٢ - حكايت معروف كرخى

گر تو خواهى رفت راه ذو المنن‌

دست در فتراك رهبينان بزن‌

آن سلاطين اقاليم يقين‌

حاكمان كشور دنيا و دين‌

آن جماعت كز خودى وارسته‌اند

در مقام بيخودى پيوسته‌اند

فارغ از خود گشته و باقى به دوست‌

جملگى مغز آمده فارغ ز پوست‌

مقصد و مقصود ايجاد جهان‌

محرمان بزم وصل دوستان‌

مقتدا و رهنماى انس و جان‌

آمده لولاك اندر شأن آن‌

گر قبول خاطر ايشان شوى‌

شد مسلم بر تو ملك معنوى‌

گر نظر بر حال زارت افكنند

از بلا و محنتت ايمن كنند

در تو گر از عين رحمت بنگرند

زودت از اسفل به اعلى افكنند

بردبارند و رحيم و مشفقند

در اخوت حقشناس مطلقند

يك دعايى گر كند شيخ شفيق‌

بهتر از صد ساله طاعت اى رفيق‌

دشمنى‌شان هست عين دوستى‌

مغز گردو در گذار از پوستى‌

رهنماى سالكان راه هو

آنكه شد معروف كرخى نام او

با مريدان بود روزى در گذر

ديد جمعى از جوانان خمر خور

با شراب و با كباب و با رباب‌

سوى دجله خوش روان مست و خراب‌

جمله غرق بحر غفلت آمده‌

سر بسر موج ضلالت آمده‌

همرهان گفتند شيخا يك دعا

كن كه تا غرقه شود مست فنا

شومى ايشان شود از خلق دور

از دم پاك نو اى شيخ غيور

با مريدان گفت برداريد دست‌

من دعا گويم اجابت زان سرست‌

در تضرع آمد آن شيخ جهان‌

گفت اى داننده راز نهان‌

اى تو واقف بر ضمير نيك و بد

پيش علمت روشنست سرار بد

بارالها همچنان كاينجايشان‌

داده‌اى اين عيش خوش بى‌امتنان‌

عيش خوش ده اندر آن عالم دگر

اى كريم كارساز دادگر

زين دعا گشته مريدان در عجب‌

كاين چه حالست اى امين سر رب‌

ما نمى‌دانيم سر اين سخن‌

حكمت اين را ز ما پنهان مكن‌