اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٨٦ - وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود

عقل و صبر و طاقتم يكباره شد

عشق بنشست و خرد آواره شد

رفت از دستم زمام اختيار

ز اشتياقش گشت جانم بيقرار

سال تاريخش بود بى‌كيف و كم‌

هشتصد و چل بود و نه، نى بيش و كم‌

غره ماه رجب يوم الاحد

يافتم از فيض رحمانى مدد

صبحدم پنهان ز خويش و اقربا

بهر طوف كعبه صدق و صفا

آمدم بيرون ز شهر لاهجان‌

يكتنه تنها پياده بهر آن‌

تا مبادا دوستان بيخرد

مانعم آيند و كارم بد شود

يك دو روزى مى‌شدم تنها به راه‌

بعد از آن ديدم دو شخص نيكخواه‌

هر دو آن يار موافق مهربان‌

هر دو از اسرار معنى محرمان‌

هر دو طالب گشته مطلوب مرا

در طلبكارى دو يار با صفا

هر دو گشتند اندر آن راهم رفيق‌

هر سه باهم همزبان يار شفيق‌

خوش همى رفتيم مست جام شوق‌

جمله باهم از كمال عشق و ذوق‌

هر يكى از مژده وصل حبيب‌

آستين افشان و فارغ از رقيب‌

دايما با شادى و عيش و طرب‌

گشته آزاد از غم و رنج و تعب‌

از كمال شوق و عشق آن لقا

پا ز سر نشناختيم و سر ز پا

چونكه شد نزديك ايام وصال‌

آرزويش كرد صبرم پايمال‌

بعد روزى چند با شوق تمام‌

آمديم آخر به درگاه امام‌

آستان كعبه عز و شرف‌

گشته ما را سجده گاه از هر طرف‌

معتكف بر آستان عز و ناز

خوش همى بوديم با سوز و نياز

روز ديگر آن امام اوليا

آمد و بنشست در دار الصفا

روز ميعاد و لقا بود آن زمان‌

خادمى آمد كه هان اى بيدلان‌

وقت ديدارست و هنگام وصال‌

مژده مژده تشنگان كامد زلال‌

آفتاب نور بخش انس و جان‌

نور مى‌بخشد به جان عاشقان‌

شكر ايزد را كه آخر روى دوست‌

ديد جانى كز فراقش چاره جوست‌

خادم اندر پيش و ما از پس روان‌

تا شديم آنجا كه بود آن شاه جان‌

چونكه ديدم روى آن قطب زمان‌

بيخبر گشتم ز جان و از جهان‌

اوفتادم در زمين چون خاك راه‌

از تجلى جمال روى شاه‌