اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٥٢ - در بيان آنكه هر صفت كه بر دل غالب مىگردد و دل به حسب جامعيت كه دارد عين آن مىنمايد

مظهر شأن الهى گشته است‌

مظهر شأنش كماهى گشته است‌

ظاهر و باطن در اين صورت بجو

نقش او را برزخ جامع بگو

گه درآمد او درون بزم خاص‌

گه برون در بدارندش خواص‌

هر دلى را كى كسى گويد كه دل‌

ذكر آن دلهاى جاهل را بهل‌

اين‌چنين دل را تو از عارف طلب‌

دل مجو زين مشت خام بى‌ادب‌

نيست دل در اصطلاح اين گروه‌

جز دل دانا كه حق دادش شكوه‌

آنچه دل خوانند او را اين عوام‌

خانه ديو است ديگر والسلام‌

كس نداند قدر دل جز اهل دل‌

نيست دل را نسبتى با آب و گل‌

دل مقام استوارى كبرياست‌

دل نباشد آنكه با كبر و رياست‌

دل بود آيينه وجه خدا

در دل صافى نمايد حق لقا

گر همى خواهى كه بينى روى دوست‌

دل به دست آور كه دل مرآت اوست‌

مرتضى آن منبع صدق و صفا

آن وصى و جانشين مصطفى‌

گفت هر گه من تفكر مى‌كنم‌

خلق عالم را تصور مى‌كنم‌

آن يكى خوكست در بيغيرتى‌

وان دگر خود همچو سگ شد شهوتى‌

آن يكى گرگ است در درندگى‌

وان دگر پيوسته در خربندگى‌

آن يكى در كبر چون شير و پلنگ‌

وان دگر چون خر به قيد پالهنگ‌

دل بهر وصفى كه گردد متصف‌

تو همانى گر جوانى ور خرف‌