اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمسالدين محمد - الصفحة ١٠ - مقامات عرفانى اسيرى و عقيده مذهبى وى
١٠
|
دامن رهبر بگير و راه جوى |
هرچه دارى كن نثار راه اوى |
|
|
گر روى صد سال در راه طلب |
راهبر نبود چه حاصل زين تعب |
|
|
بىرفيقى هركه شد در راه عشق |
عمر بگذشت و نشد آگاه عشق |
|
|
گر همى خواهى بدانى حرفتى |
يا كه استادى شوى در صنعتى |
|
|
خدمت استاد كردن بايدت |
پس قياس اين و آن مىشايدت |
|
|
پير خود را حاكم مطلق شناس |
تا به راه فقر گردى حقشناس |
|
|
خاك ره شو زير پاى كاملان |
تا كه گردى تاج فرق رهروان |
|
وصف الحال بالنسبة الى اهل الكمال
|
من كه بگذشتم ز نقش آب و گل |
رهروان را بندهام از جان و دل |
|
|
من كه دامن از جهان برچيدهام |
عشق اهل دل به جان بگزيدهام |
|
|
من كه دارم از همه عالم فراغ |
مهر كامل كردهام در سينه داغ |
|
|
من كه از سر دو عالم آگهم |
بر در اهل دلان خاك رهم |
|
|
من كه بر فرق سلاطين افسرم |
پيش ايشان از گدايان كمترم |
|
|
من كه عرش و فرش كردم زير پا |
مىكنم از خاك ايشان توتيا |
|
|
من كه آزادم ز قيد هرچه هست |
پيش ايشان گشتهام چون خاك پست |
|
|
من كه از دنيا و عقبى فارغم |
وز سپهر فضل چون مه بازغم |
|
|
روى مىمالم ز عجز و افتقار |
دايما بر آستان اين كبار |
|
|
خوشهچين خرمن اهل دلم |
خاك راه رهروان كاملم |
|
|
از قبول حضرت صاحب كمال |
برترم از هرچه انديشد خيال |
|
|
اختيار خود به دست پير ده |
بىرضايش در جهان گامى منه |
|
|
اولا تجريد شو از هرچه هست |
وانگهى از خود بشو يكباره دست |
|
|
باش چون مرده به دست مردهشو |
تا بگرداند ترا او سو بسو |
|
|
هرچه فرمايد مطيع امر باش |
توتياى ديده كن از خاك پاش |
|
|
تا نگويد او مگو خاموش باش |
او چو مىگويد سخن تو گوش باش |
|
|
هرچه او گويد همه الهام دان |
گفت او را تو ز حق اعلام دان |
|
|
هرچه آيد در دلت از نيك و بد |
مى نپوشان ورنه خواهى گشت رد |
|