اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٢٣ - معرفى نسخههاى خطى اسرار الشهود

شيخ گفت او را چه ره جويى بجو

يا شريعت يا طريقت باز گو

يا طريق خاص گويم يا كه عام‌

هر چه مى‌خواهى بخواه اى نيكنام‌

گفت راز هر دو كن با من بيان‌

تا مگر گردم ز هر دو رازدان‌

گفت راه عام اول گويمت‌

در شريعت ز آب رحمت شويمت‌

رو نماز پنج وقت اى مرد كار

بى‌تعلل با جماعت مى‌گزار

گر بود مالت زكوة مال ده‌

روزه سى روزه‌اى از خود بنه‌

استطاعت گر بود بگزار حج‌

ور نباشد نيست بر تو خود حرج‌

ور تو راه خاص جويى اى پسر

ترك دنياى دنى گو سر بسر

دست از كار جهان كلى بشوى‌

اندك و بسيار از دنيا مجوى‌

ترك فرزند و زن و احباب گو

ترك مال و جمله اسباب گو

ترك خودبينى كن و بينام باش‌

بگذر از آسايش و رعنا مباش‌

گر دهندت مال و دنياى بسى‌

رد كن و مپذير چيزى از كسى‌

دايما مى‌باش با ياد خدا

ساز از درد و غمش جان را فدا

با تو گفتم من بيان هر دو راه‌

خود تو دانى اين بود راه اله‌

چون شنيد احمد ز مرشد اين بيان‌

آمد او بيرون از آنجا در زمان‌

بيخودانه روى در صحرا نهاد

فارغ از غم با خيال دوست شاد

روز ديگر ناگهان يك پيره‌زن‌

مو كنان و رو خراشان نعره زن‌

پيش شيخ آمد بگفتا: اى امام‌

رهبر خلق جهان از خاص‌وعام‌

بود فرزندى مرا تازه جوان‌

با قد و بالاى چون سرو روان‌

بود عالى همت و بس با حيا

خوب روى و خوب خلق و باصفا

آمد او روزى خرامان شاد بخت‌

يك زمان در مجلس وعظت نشست‌

هم از آن مجلس گدازان بازگشت‌

خود نگفت او هيچ با ما سرگذشت‌

چند روزى شد كه اكنون غايب است‌

شوق او بر جان و بر دل غالب است‌

من نمى‌دانم چه شد احوال او

گشته‌ام جوياى او من كوبكو

زنده و مرده نمى‌يابم نشان‌

چيست تدبير من اى شيخ جهان‌

سوخت جانم در فراق او تمام‌

چاره كارم بكن اى نيكنام‌

كرد زن بسيار زارى و فغان‌

گشت آب از چشمه چشمش روان‌