اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمسالدين محمد - الصفحة ٤٩ - در بيان حقيقت قلب انسانى و جامعيت او و اشارت بدانكه در انفس، دل مظهر علم الهى است و به مثابه لوح محفوظ است كه ما وسعنى ارضى و لاسمائى ولكن وسعنى قلب عبدى المومن ١٧٩ النقى التقى و تفصيل سخن بايزيد بسطامى كه لو ان العرش و ما حواه الف الف مرة فى زاويه
٤٩
|
حق نگنجد در زمين و آسمان |
در دل مؤمن بگنجد اين بدان |
|
|
در دل صافى توان ديدن عيان |
آنچه پنهان است از خلق جهان |
|
|
جمله عالم جرعه نوش جام دل |
از مكان تا لامكان يك گام دل |
|
|
ريخت ساقى بحرها در كام دل |
هم نشد سيراب درد آشام دل |
|
|
مخزن اسرار را دل شد كليد |
گنج مخفى هست اندر دل پديد |
|
|
هفت دريا را به يكدم در كشيد |
مىزند او نعره هل من مزيد |
|
|
ساقى و خم خانه را يك جرعه كرد |
تشنه لب هر دم برآورد آه سرد |
|
|
تاب نور حق ندارد غير دل |
جاى كرده مغبچه در دير دل |
|
|
صد هزاران آسمان و آفتاب |
مشترى و تير و زهره ماهتاب |
|
|
صد زمين و كوه و دشت و بحر و بر |
اينكه مىبينى دو صد چندين دگر |
|
|
هست از درياى دل يك قطرهاى |
در فضاى دل نمايد ذرهاى |
|
|
وسعت دل برتر است از هرچه هست |
مظهر علم الهى دل شدست |
|
|
ملك دل را كس نديده غايتى |
در احاطه حق دل آمد آيتى |
|
|
شهرهاى ملك دل را حصر نيست |
پيش شهر دل دمشق و مصر چيست |
|
|
قصرهاى شهر دل از گوهرست |
فرش و ديوارش همه سيم و زرست |
|
|
هريكى شهرى از آن صد عالمى |
ساكن هريك دگرگون آدمى |
|
|
خلق هر شهرى به رنگ ديگرست |
آن يكى سرخ و دگر يك اصفر است |
|
|
آن يكى رنگش فروزان همچو ماه |
رنگ آن يك زرد گشته همچو كاه |
|
|
آن يكى نيلى و ديگر گون سفيد |
گشته رنگ هر يكى نوعى پديد |
|
|
وان دگر يك را بود رنگش سياه |
از چه از بسيارى جرم و گناه |
|
|
خلق هر شهرى به نوعى آمدست |
هر يكى مشغول يك كارى شده است |
|
|
روى خلقى گشته تابان همچو خور |
زشت گشته روى آن خلق دگر |
|
|
آن يكى شهرى پر از غلمان و حور |
گشته خلق شهر ديگر غرق نور |
|
|
خلق شهرى واله روى نكو |
خلق شهر ديگرش در گفتوگو |
|
|
خلق شهرى مست ديدار خدا |
خلق آن ديگر شده مست هوى |
|
|
خلق شهرى گشته از مى جمله مست |
خلق شهرى محتسب دره به دست |
|
|
خلق شهرى غرقه دريا شده |
از عطش در موج دريا آمده |
|