اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٨٠ - اختلاف نسخه كتابخانه ملك با متن ٢٠٩ بيت از ابتداى كتاب و ١٢٢ بيت از اواخر كتاب

ص ٤ ب ١٠: تا بياسايم دمى زين.

ص ٤ ب ١٤: محو كن از ديده‌ام نقش دويى- تا يكى گردد من و ما و تويى.

ص ٤ ب ٢٠: عجز درويشى و مسكينيم بخش.

ص ٥ ب ٤: از غش و دردى دهش پالايشى.

ص ٥ ب ١٧: ما بجز دلدار نيست.

ص ٥ ب ١٨: بى‌لقاى دوست ما را صبر نيست.

ص ٥ ب ٢٣: بهتر از مهر و وفاى ديگران.

ص ٥ ب ٢٤: رنج است جان باوفا- در جفا چون بيند آثار صفا.

ص ٦ ب ٤: ور بخود مى‌خواندم.

ص ٦ ب ٦: وصل و هجران پيش ما يكسان.

ص ٦ ب ٧: نيست غير از يار در داروديار.

ص ٦ ب ١١: مقرون دار.

ص ٦ ب ٢٢: روح اعظم عقل كل.

ص ٦ ب ٢٣: آنكه عالم شد طفيل.

ص ٧ ب ٣: او به معنى بود آدم.

ص ٧ ب ٤: پادشاهى لعمرك.

ص ٧ ب ٩: داده حق او.

ص ٧ ب ١٢: بوده پرخوان.

ص ٧ ب ١٥: شاهد ديد تو ما زاغ البصر- معجزت پيدا زآن شق القمر.

ص ٧ ب ١٨: بر روان آل و اولاد گزين- بر صحابه و تابعين پاكدين.

ص ٧ ب ٢٤: باطن او مخزن نور على است.

ص ٨ ب ٢: هست او را جامع برزخ مقام- معنى بر وجودش.

ص ٨ ب ٥: مهبط افياض بى‌غايت دلش- شد آب و گلش.

ص ٨ ب ٨: آن مدار.

ص ٨ ب ٩: منحصر شد رهبرى بر ذات او- هست منشور جهان.

ص ٨ ب ٢٠: هر يكى والى اقليم يقين.

ص ٨ ب ٢١: عارف اسرار حق.

ص ٨ ب ٢٤: كم مبادا از سر خلق جهان.

ص ٩ ب ١: تا كه باشى بنده خاص احد.

ص ٩ ب ٨: بت‌پرست است هركه او از خود برست.

ص ٩ ب ٩: كى ز دست نفس خود يابى خلاص- تا نگردى.

ص ٩ ب ١١: نيستى بگزين.

ص ٩ ب ١٣: كى به منزل مى‌رسى اى بيخبر.

ص ٩ ب ١٤: ريشخندى سخره.

ص ٩ ب ١٥: گر سفر خواهى بجو اول رفيق.

ص ٩ ب ١٧: دامن رهبر بگير و بر سرآ.