اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٠١ - حكايت ابراهيم ادهم

هر كرا انس است با خلق جهان‌

از سلامت دور باشد بيگمان‌

حق تعالى بنده را چون دوست داشت‌

درد و اندوه و بلا بر وى گماشت‌

هر كرا مشغول دنيا كرده‌اند

جان او مغضوب مولى كرده‌اند

هر كه دنيا بر دل او سرد شد

فارغ از رنج و عنا و درد شد

ترك دنيا در طريقت اصل دان‌

طاعت و سير و سلوكش فرع خوان‌

هر چه مشغولت كند از ياد دوست‌

دان كه نزد عارفان دنيا هموست‌

هر چه گردد در طريق حق حجاب‌

هست آن دنيا ز من بشنو جواب‌

چيست دنيا مانع راه خدا

نى قماش و ملك و مال و آسيا

هرچه مى‌گردد وسيله معرفت‌

بهترين طاعت آمد در صفت‌

هرچه از حق دور مى‌اندازدت‌

كفر راهش گر بخوانى شايدت‌

هرچه از راه خدا مانع شود

كفر باشد ترك آن واجب بود

غير حق مگذار در دل اى فقير

تا بگردى در همه عالم امير

گفت چون سلطان ملك معنوى‌

ابن ادهم مقتداى متقى‌

ترك ملك بلخ و جاه و سلطنت‌

كرد و روى آورد سوى معرفت‌

مدتى در كوه نيشابور بود

پس از آنجا رفت سوى مكه زود

شد مجاور در حرم آن شاه دين‌

تا كه شد آخر امام المتقين‌

آن زمان كو ترك سلطانى نمود

يك پسر بودش وليكن طفل بود

چونكه قابل گشت و با تمييز شد

حافظ قرآن و با پرهيز شد

كرد از مادر سئوالى آن پسر

كه چگونه شد بگو حال پدر

اين زمان او خود كجا باشد بگو

تا ز سر سازم قدم در جست‌وجو

در جوابش گفت مادر دير شد

تا پدر از ملك و شاهى سير شد

مدتى پيدا نشد از وى نشان‌

اين زمان در مكه دارد او مكان‌

ترك ملك و پادشاهى و سپاه‌

گفت و پا بنهاد در راه اله‌

او ز مادر اين سخن را چون شنيد

مرغ روحش در هواى او پريد

آتشى در جانش از مهر پدر

اوفتاد و گشت پيدا زو شرر