اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٢٧ - الف نسخههاى موجود در ايران

هر چه از حق دور مى‌سازد ترا

بت شمار آنرا تو در راه خدا

هرچه گردد مانع راه خدا

گر نگويى ترك آن باشد خطا

گفت احمد شيخ دين را اى امام‌

مقتدا و رهنماى خاص و عام‌

از چه فرموديد ايشان را خبر

كار ما خواهد زيان شد سر بسر

شيخ فرمودند مادر پيش ازين‌

آمد و مى‌كرد زاريها چنين‌

رحمم آمد پس پذيرفتم ازو

تا ترا با او نمايم روبرو

اين خبر كردن كجا بى‌حكمت است‌

هر چه كامل كرد عين رحمت است‌

مى‌كند تعليم سالك پير راه‌

يعنى ار تو مى‌روى راه اله‌

همت عالى چنين بايد ترا

تا شوى لايق به توحيد خدا

اين بگفت و شد نفس زو منقطع‌

شد حجاب تن ز روحش مرتفع‌

پس سرى نالان و گريان و حزين‌

رفت سوى شهر با جان غمين‌

تا بسازد ساز تجهيز و كفن‌

آن شهيد عشق جانان را به فن‌

ديد خلقى را كه مى‌آيد برون‌

از درون شهر دل پر درد و خون‌

شيخ پرسيد از يكى كآخر كجا

مى‌روند اين خلق بر گو ماجرا

گفت او مر شيخ را كاى پرهنر

نيست گويى خود شما را اين خبر

دوش آمد ز آسمان شيخا ندا

هر كه خواهد بر ولى خاص ما

تا گزارد او نمازى گو برو

سوى گورستان شود ويرانه جو

جمله خلق شهر با سوز و گداز

مى‌روند آنجا كه بگزارند نماز

اينچنين شد حال آن مردانه مرد

در طلب جان را به حق تسليم كرد

چون درين ره كرد ترك آرزو

داستان شد در طريقت جست او

اين چه عشق است و چه ذوق است و طلب‌

اين چه سوز است و نياز بوالعجب‌

طالبان را اين سخن پير رهست‌

اين كسى داند كه جانش آگهست‌

تو گمان دارى كه مرد طالبى‌

بر طلبكاران عالم غالبى‌

كو ترا ترك هوى‌ها و هوس‌

كو خلاف نفس در ره يكنفس‌

ترك عجب و كبر و خودبينيت كو

نيستى و عجز و مسكينيت كو

ترك خورد روز و خواب شب كجاست‌

آه سرد و ناله يارب كجاست‌

ناله جانسوز و درد آلود كو

روى زرد و اشك خون پالود كو