اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٥٦ - در بيان آنكه اصل اعمال نيت است و اخلاص در آن چنانچه در احاديث قدسيه آمده است كه

ياد خود كن مونس جان و دلم‌

وارهان از قيدهاى مشكلم‌

اين چه استغنا چه بيباكيست اين‌

با كه بتوان گفت آخر چيست اين‌

آتشى در جان عاشق مى‌زند

عاشقان را در جهان رسوا كند

گاه گويد در نماز و روزه باش‌

باز گويد مست و عاشق باش فاش‌

گاه گويد عاقل و هشيار باش‌

گاه گويد اين نمى‌ارزد به لاش‌

گاه گويد جمع گردان ملك و مال‌

باز گويد هر دو را كن پايمال‌

گه همى گويد بجو رزق حلال‌

گاه گويد رزق جويى شد وبال‌

گاه گويد حرفه كن نانى بجو

گاه گويد ترك خان و مان بگو

گه كند جوينده دنياى دون‌

گاه آرد ميل عقبى در درون‌

گاه گويد عارف اسرار شو

گاه گويد از همه بيزار شو

گاه مى‌گويد كه ترك هر دو گو

جز جمال جانفزاى ما مجو

گاه الكاسب حبيب اللّه گفت‌

گاه ترك كسب شرط راه گفت‌

هر زمان آرد دگر راهى به پيش‌

وه كه بس حيرانم اندر كار خويش‌

گه مكانم مى‌كند در لامكان‌

گه كند جانم اسير خاكدان‌

گاه شيخ شهرم و گه رند مست‌

گه برد بالا گهى آرد به پست‌

گه درآرد در دلم صد ديو و دد

گاه خالى مى‌كند از غير خود

گه غريق بحر انوارم كند

گه اسير قيد پندارم كند

گه برون نه فلك جايم دهد

گه درون خاك مأوايم دهد

گه چنان سازد كه رشك آرد ملك‌

گه ز نامم ننگ مى‌دارد فلك‌

گاه عاقل گاه مجنون مى‌كند

گاه فارغ گاه مفتون مى‌كند

گاه سازد همچو دود گلخنم‌

گاه ديگر سبز و تر چون گلشنم‌

گه ز طبع نفس بر ظلمت تنم‌

گاه از نور تجلى روشنم‌

گاه ملا گاه شيخ و گاه رند

گه ز روم و گه عرب گاهى ز هند