اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٥٩ - حكايت جنيد بغدادى

پير بغدادى جنيد آن رهنما

چونكه شد اندر حقيقت پيشوا

هركسى كردند آغاز حسد

گفتن او را پيشوايى كى رسد

صد كمال ار هست پوشاند حسد

بحر قلزم را بجوشاند حسد

مانع جمله كمال آمد حسد

خلق عالم را وبال آمد حسد

گفت پيغمبر حسد ايمان برد

همچو آن آتش كه هيزم را خورد

از حسد بگذر درآ در راه دين‌

گر همى‌خواهى شوى آگاه دين‌

با خليفه عاقبت آن حاسدان‌

عرضه كردند حال آن شيخ زمان‌

كو همى گويد حكايات عجب‌

مى‌كنند از وى روايات عجب‌

زين سخن در فتنه مى‌افتند خلق‌

مبتلاى بدعتى گردند خلق‌

گفت باايشان خليفه در جواب‌

منع او بى‌حجتى نبود صواب‌

زانكه بى‌حجت چو كردم منع او

در ميان خلق افتد گفت‌وگو

فتنه ديگر از آن پيدا شود

كار او زين بيشتر بالا شود

مى‌ببايد آزمايش كرد زود

تا به حجت منع او بتوان نمود

آن خليفه داشت يك زيبا كنيز

بود در پيش خليفه بس عزيز

در جمال و در ملاحت دلپذير

در همه عالم به خوبى بى‌نظير

بد خليفه عاشق روى نكوش‌

دايما آشفته آن رنگ و بوش‌

گفت تا پوشد لباس فاخرش‌

زود آرايند هر گون زيورش‌

گرد رويش بسته درهاى ثمين‌

دست و پايش پر ز خلخال گزين‌

يك كنيز ديگرش همراه كرد

تا از آن دريا برانگيزند گرد

در فلان جا گفت رو اى خوبرو

روبرو شو با جنيد آخر بگو

كامدم پيش تو اى شيخ انام‌

از سر صدق و ز اخلاص تمام‌

زانكه دل بگرفتم از كار جهان‌

نيست ما را طاقت بار گران‌

هست ما را مال بيحد و شمار

وين دلم با كس نمى‌گيرد قرار

پيش تو از بهر اين كار آمدم‌

تا بگويم پيشت احوال ندم‌