اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٦٩ - در بيان حقيقت عشق و آثار و احكام آن

عشق چون بيند سليمان با وفا

آورد بلقيس از تخت سبا

عشق با ايوب چون دارد حضور

در ميان صد بلا باشد صبور

عشق يونس را چو از جان سير كرد

در ميان ماهيى جاگير كرد

عشق استغنا چو با يحيى نمود

دايما با خوف و حزن و گريه بود

عشق موسى را به كوه طور برد

بهر ديد دوست سوى نور برد

عشق عيسى را به گردون مى‌برد

نيست كس واقف كه تا چون مى‌برد

عشق احمد را برد تا وصل دوست‌

لى مع اللّه در بيان حال اوست‌

عشق احمد را بود معراج دين‌

تا مقام او شود حق اليقين‌

عشق دارد جلوه‌اى با هر دلى‌

گر جنيد و بايزيد و بو على‌

عشق در هر مظهرى نوعى نمود

عشق را هر دم ظهور تازه بود

عشق بايد تا خرد انور شود

كيميا بايد كه تا مس زر شود

كيميا ساز است عشق عقل سوز

عشق ظلمانى كند روشن چو روز

مو كشانت عشق پيش شه برد

عقل كى در بزم وصلش ره برد

عقل كى بيند جمال عشق را

يا چه داند او كمال عشق را

عقل در راه سلامت مى‌رود

عشق خود راه ملامت مى‌رود

عقل در اسباب مى‌دارد نظر

عشق مى‌گويد مسبب را نگر

عقل گويد دنيى و عقبى بجو

عشق مى‌گويد بجز مولى مگو

عقل گويد علم آموز و هنر

عشق مى‌گويد ز هستى در گذر

عقل مى‌جويد هميشه جاه و مال‌

عشق گويد جمله را كن پايمال‌

عقل گويد روزه صحو و بقا

عشق گويد كو ره محو و فنا

عقل گويد عشق ويرانى كند

عشق گويد عقل نادانى كند

عقل مى‌گويد برو كنجى نشين‌

عشق گويد نى برو رنجى گزين‌

عشق مى‌گويد كه ترك خويش كن‌

عقل مى‌گويد كه خود را پيش كن‌

عشق مى‌گويد ز خود فانى بباش‌

عقل گويد در بقاء مأوا تراش‌

عشق گويد هان نباشى خود نما

عقل گويد هر يكى را صد نما

عشق گويد نيستى بايد گزيد

عقل مى‌گويد كه هستى كن پديد

عشق گويد درد و سوز و غم طلب‌

عقل گويد شادى و مرهم طلب‌