اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمسالدين محمد - الصفحة ١١ - مقامات عرفانى اسيرى و عقيده مذهبى وى
١١
|
گرچه مىداند تو راه صدق پو |
گرچه مىبيند مكن پنهان از او |
|
|
تا شوى واقف ز حال نيك و بد |
ايمنى يابى ز مكر ديو و دد |
|
|
سر مكش از خدمت اهل دلان |
رو مگردان از قفاى كاملان |
|
|
تا ز منزل وز رهت واقف كند |
تا چو معروفت به حق عارف كند |
|
|
خدمت اهل دلان كردن به جان |
واصل جانان كند بىشك بدان |
|
|
قهر و لطفش را به جان شو بندهاى |
باش پيشش بنده افكندهاى |
|
|
گر بگويد هرچه هستت نيست كن |
يا بفرمايد كه ده را بيست كن |
|
|
رو به صدق دل چنان مىكن چنان |
تا كه گردى راه بين و راهدان |
|
|
باادب مىباش اندر پيش پير |
هان مشو زنهار گستاخ و دلير |
|
|
بنده شو هرگز مجو آزادگى |
عزت و دولت طلب ز افتادگى |
|
|
لطف بيغايت شمر بيداد شيخ |
تا بيابى بهره از ارشاد شيخ |
|
|
رو نثار راه او كن خويش را |
گر همى خواهى دوا اين ريش را |
|
|
خويش را هرگز از او بهتر مخواه |
بشنو آخر نكتههاى شرط راه |
|
|
گر براند از ارادت پيش شو |
ور بخواند با ادب در پيش رو |
|
|
گر درشتى كرد دلتنگى مكن |
ور به نرمى گويدت گنگى مكن |
|
|
امر و نهيش را به جان تسليم شو |
بر هواى نفس خود اين ره مرو |
|
|
هستى خود نيست كن در پيش پير |
هان مكن روباه بازى پيش شير |
|
|
هركرا باشد ارادت بيشتر |
اوست در راه سعادت پيشتر |
|
|
رهنما شرط ره است اى راهرو |
هان و هان از راه بين غافل مشو |
|
|
هرچه گويد كن به صدق دل قبول |
حجت و برهان مجو چون بو الفضول |
|
|
اشتهار خلق آفات ره است |
كى بجويد شهره هركو آگه است |
|
|
طالبان را نخوت و كبر و ريا |
از خدا و اوليا سازد جدا |
|
|
بندگى اينجا به از سلطانى است |
وين خرابى بهتر از عمرانى است |
|
|
خود علامات محبت اى رفيق |
شد مراعات ادب اندر طريق |
|
|
با ادب بتوان وصال دوست يافت |
اندرين ره بىادب نتوان شتافت |
|
|
با ادب ديدن توانى روى دوست |
بىادب نتوان شدن در كوى دوست |
|
|
چون ادب بگذاشت سالك در طريق |
گشت در درياى قهر حق غريق |
|