اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٢٠ - در بيان آنكه عمل به اخلاص وسيله قرب نمىگردد بلكه موجب زيادتى بعد شود

گر به دست دشمنان گردى اسير

به كه باشد نفس بد بر تو امير

با تو افعى گر درون جامه است‌

بهتر از نفسى كه او خودكامه است‌

با پلنگ و شير گر آيى به جنگ‌

بهتر از صلح است با نفس دورنگ‌

نيش عقرب به ز نفس بدفعال‌

در پناه پير سازش پايمال‌

پند ناصح گوش كن از جان و دل‌

نفس را با آرزوى خود مهل‌

هر كه شد مستغرق درياى راز

مشكل ار آيد دگر با خويش باز

مرغ جان زين دام و دانه كن خلاص‌

همچو روح اللّه آ در بزم خاص‌

با گدايان كم نشين شاهى طلب‌

غافلى بگذار و آگاهى طلب‌

اين ده ويرانه با جغدان گذار

كن به قاف قرب چون عنقا گذار

شاهباز دست سلطانى چرا

در جهان باشى چو بومان بينوا

تو هماى دولتى اى ممتحن‌

چند جويى جيفه چون زاغ و زغن‌

از ملك چون هست قدر تو فزون‌

پس چرا در دست شيطانى زبون‌

بلبل گلزار عالم چون تو نيست‌

بينوا چون صعوه بودن بهر چيست‌

چون شوى بيدار زين خواب گران‌

ز آه و واويلا چه سودت آن زمان‌

هان و هان اين‌دم كه هستت فرصتى‌

جهدها كن تا بيابى دولتى‌

هرچه آن اينجا نياوردى بدست‌

تا نپندارى دلا آنجات هست‌

كشتگاه آخرت دنياست هان‌

هرچه كارى بدروى آخر همان‌

اين دو روزه عمر را فرصت شمار

هان مشو از كار غافل زينهار

چونكه فرصت هست بنشان بيدرنگ‌

آن نهال ميوه‌هاى رنگ رنگ‌

خاربن را از زمين دل بكن‌

در عوض بنشان رياحين و سمن‌

هان درخت خار منشان در زمين‌

تا نگردى تو پشيمان و حزين‌

هرچه مى‌كارى جو و گندم بكار

تلخ دانه چون نمى‌آيد به كار

بركن از بيخ و ز بن خار و تلو

تا كه خار و خس نگيرد در گلو

اين دمست آن وقت تخم انداختن‌

كارهاى روز حاجت خواستن‌

زانكه دنيا مزرع عقبى بود

كشت كن تا بهره‌ات آنجا بود

هرچه كشتى جنس آن خواهى درود

نيك و بد آنجا عيان خواهد نمود