ترجمه روضة کافي شيخ کليني
(١)
مقدمه مترجم
١ ص
(٢)
(نامه كه حضرت صادق ع باصحاب خود مرقوم فرمود)
٢ ص
(٣)
صحيفه(نامه) حضرت على بن الحسين ع و سخن او در زهد(و پارسائى)
٢٠ ص
(٤)
خطبهاى از امير المؤمنين ع و آن خطبه(معروف بخطبه) وسيله است
٢٥ ص
(٥)
خطبه طالوتية
٤٣ ص
(٦)
فضايل شيعه و معنى رافضى
٤٦ ص
(٧)
داستان امام صادق ع با منصور دوانيقى در ميان سواران همراه او
٥٢ ص
(٨)
اطلاع از وضع اجتماعى و فساد مسلمين هنگام ظهور حجت - ع -
٥٤ ص
(٩)
حديث موسى ع
٦٠ ص
(١٠)
خدا از بنى هاشم هفت تن را برگزيده است
٧١ ص
(١١)
تأويل آياتى از قرآن حكيم
٧١ ص
(١٢)
نامه امام باقر ع به سعد الخير
٧٥ ص
(١٣)
نامه ديگرى نيز از آن حضرت بسعد الخير
٨٠ ص
(١٤)
حديثى در فضيلت امير مؤمنان ع
٨١ ص
(١٥)
تأويل آياتى از قرآن حكيم
٨٣ ص
(١٦)
خطبهاى از امير مؤمنان ع
٨٤ ص
(١٧)
خطبه ديگرى از امير مؤمنان ع
٩٠ ص
(١٨)
خطبه ديگرى از امير مؤمنان ع
٩٥ ص
(١٩)
حديث على بن الحسين ع
٩٨ ص
(٢٠)
خبرى كه امير مؤمنان ع از آينده زمان خود ميدهد
٩٨ ص
(٢١)
حديث پيغمبر(ص) در جريان سان ديدن از اسبان
١٠٠ ص
(٢٢)
سخنى از على بن الحسين ع(در موعظه)
١٠٣ ص
(٢٣)
داستان پيرمرد با امام باقر ع
١٠٨ ص
(٢٤)
داستان مردى كه روغن زيتون ميفروخت
١١٠ ص
(٢٥)
وصيتى كه پيغمبر(ص) بأمير المؤمنين ع فرمود
١١٢ ص
(٢٦)
اخبارى در فضيلت شيعه و فضل - ائمه ع -
١١٣ ص
(٢٧)
حديث الشقى من شقى في بطن امه
١١٧ ص
(٢٨)
حديث دريا و خورشيد
١١٩ ص
(٢٩)
حديث طير ابابيل و بروز آبله
١٢١ ص
(٣٠)
در فوائد صبر و خوددارى
١٢٢ ص
(٣١)
حديثى در باره طبيب
١٢٥ ص
(٣٢)
ماهى بر روى چه قرار دارد؟
١٢٧ ص
(٣٣)
حديث پيدايش خوابها(كه انسان مىبيند) و حجت شدن آن بر اهل هر زمان
١٢٧ ص
(٣٤)
حديث بادها
١٣٠ ص
(٣٥)
حديث مردم شام
١٣٥ ص
(٣٦)
حديث بهشتها و اشتران
١٣٧ ص
(٣٧)
احاديثى در باره شيعه و مخالفان
١٤٥ ص
(٣٨)
حديث ابو بصير با آن زن
١٤٦ ص
(٣٩)
بعث خلائق در روز حشر
١٥٠ ص
(٤٠)
اخبار متفرقه
١٥٤ ص
(٤١)
در بيماريها و علاج تب
١٥٧ ص
(٤٢)
شجاعت على - ع - در جنگ احد
١٥٩ ص
(٤٣)
داستان آدم ع و درخت بهشتى
١٦٢ ص
(٤٤)
داستان حضرت آدم ع و فرزندان او
١٦٢ ص
(٤٥)
سفارش پيغمبران سلف نسبت بپيغمبران خلف
١٦٣ ص
(٤٦)
اهل بيت انبياء راهنمايان ديناند
١٦٩ ص
(٤٧)
مصاحبه نافع با امام باقر - ع -
١٧٢ ص
(٤٨)
داستان مرد نصرانى شام با امام باقر ع
١٧٦ ص
(٤٩)
حديث حضرت موسى بن جعفر ع
١٧٩ ص
(٥٠)
حديث نادر
١٨٤ ص
(٥١)
اندرز امام صادق - ع - بحفص بن غياث
١٨٦ ص
(٥٢)
حديث رسول خدا(ص)
١٨٩ ص
(٥٣)
حديث عيسى بن مريم ع
١٩٢ ص
(٥٤)
حديث ابليس
٢٠٨ ص
(٥٥)
در رؤياى خوف انگيز
٢٠٩ ص
(٥٦)
حديث محاسبه نفس
٢٠٩ ص
(٥٧)
داستان رحلت سليمان - ع -
٢١١ ص
(٥٨)
خلقت آسمان و زمين در شش روز
٢١٣ ص
(٥٩)
در فضيلت شيعه
٢١٣ ص
(٦٠)
حديث كسى كه در اسلام بدنيا آيد
٢١٧ ص
(٦١)
لذت متعه بجاى لذت نوشابه مستكننده
٢٢٠ ص
(٦٢)
تندرستى و فراغت مايه فتنه است
٢٢١ ص
(٦٣)
حديث زينب عطاره(عطر فروش)
٢٢٣ ص
(٦٤)
حديث آن شخصى كه در طائف رسول خدا را مهمانى كرد
٢٢٧ ص
(٦٥)
داستان يك بانوى والامقام انصارى
٢٢٩ ص
(٦٦)
بيانى در باره خورشيد
٢٣٠ ص
(٦٧)
حديث مردم در روز قيامت
٢٣٣ ص
(٦٨)
در حجامت فرق سر
٢٣٥ ص
(٦٩)
مسئوليت علما و دانشمندان
٢٣٧ ص
(٧٠)
نشانههاى دوستان على ع و شيوه آن حضرت
٢٣٩ ص
(٧١)
عقبه أرشى و سوء قصد بجان پيغمبر - ص
٢٤٣ ص
(٧٢)
طبقات مردم - ظهور امام قائم - ع -
٢٤٤ ص
(٧٣)
نطق پند آميزى از رسول خدا - ص -
٢٤٧ ص
(٧٤)
خطبهاى از امير مؤمنان ع
٢٥٠ ص
(٧٥)
خطبه ديگرى از امير مؤمنان ع
٢٥٣ ص
(٧٦)
در معنى حافظ و سائب
٢٥٧ ص
(٧٧)
داستان كوه زوراء
٢٥٨ ص
(٧٨)
داستان بغى أهل جمل
٢٦٠ ص
(٧٩)
اصل و نسب هر كس دين و اخلاق اوست
٢٦٢ ص
(٨٠)
تأويل بعض آيات
٢٦٥ ص
(٨١)
*(داستان قوم صالح پيغمبر ع) *
٢٦٦ ص
(٨٢)
در مظلوميت شيعه
٢٧٣ ص
(٨٣)
معالجه بعض امراض
٢٧٤ ص
(٨٤)
جواز معالجه امراض خطرناك
٢٧٨ ص
(٨٥)
يكى از كلمات جامعه پيغمبر ص
٢٨١ ص
(٨٦)
داستان فراريان از طاعون
٢٨٢ ص
(٨٧)
داستان ابن ابى سراح
٢٨٥ ص
(٨٨)
داستانى از جنگ بدر
٢٨٦ ص
(٨٩)
تفسير برخى از آيات
٢٨٨ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص

ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٨٥ - خطبهاى از امير مؤمنان ع

برگرفته شده و آنها را با هم آميخته‌اند، و در اينجاست كه شيطان بر دوستان خود استيلا يابد و آنان كه از جانب خدا برايشان سرانجام نيك پيش بينى شده نجات يابند، من خود شنيدم از رسول خدا (ص) كه ميفرمود چگونه‌ايد در آن وقتى كه شما را در بر گيرد فتنه (و گمراهى) آنچنانى كه كودك خردسال در آن پرورش يابد و مرد بزرگسال در آن پير شود، مردم بدان طريقه كج بروند و آن را براى خود روش و سنّتى قرار دهند كه چون چيزى از آن روش كج بروش حق تبديل يابد بگويند: سنت تغيير يافته و كار زشتى بنظر مردم بيايد، سپس بلا و گرفتارى سخت شود و ذريّه و نژاد (مسلمانان) باسارت افتند. و فتنه و آشوب آنان را درهم بكوبد چنانچه آتش هيزم را بكوبد و آسيا دانه گندم را.

آنان براى غير خدا مسأله آموزند، و براى غير عمل دانش جويند، و با كارهاى آخرت دنيا طلبند سپس رو باطرافيان خود كه جمعى از خانواده و خاصان آن حضرت و شيعيانش بودند كرد و فرمود:

حكمرانان پيش از من كارهائى انجام دادند كه در آنها با رسول خدا (ص) مخالفت كردند و از روى تعمد راه خلاف پيمودند، و پيمانش را شكستند، و سنت و روشش را تغيير دادند، و اگر من بخواهم مردم را بترك آنها وادارم و بجاى اصلى آنها بازگردانم و بهمان ترتيب كه در زمان رسول خدا (ص) بود مقرر دارم لشكر از دور من پراكنده شوند تا جز خودم تك و تنها بجاى نمانم و يا اندكى از شيعيان من كه برترى مرا شناخته و وجوب اطاعت و امامت مرا از روى كتاب خداى عز و جل و سنت رسول خدا (ص) دانسته‌اند بجاى مانند.

(در اينجا امير المؤمنين عليه السّلام براى نمونه بچند موضوع كه رسول خدا (ص) آنها را بطورى مقرر فرموده بود و أبو بكر و عمر و ديگران و بخصوص عمر آنها را تغيير داده اشاره ميفرمايد:) اگر ميديديد كه من دستور ميدادم تا مقام حضرت ابراهيم عليه السّلام را بجاى اصلى آن كه رسول خدا (ص) آن را در آنجا نهاده بود (و عمر آن را بجاى كنونى آورد) برميگرداندم.