ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٨ - خطبهاى از امير المؤمنين ع و آن خطبه(معروف بخطبه) وسيله است
خرد خود (از فكر ديگران) بىنيازى جويد بلغزش دچار گردد، و هر كه بر مردم بزرگى كند خوار شود، و هر كه مردم را سبك كند، (يا بنفهمى نسبت دهد) دشنام شنود، و هر كه با مردم پست و سبك مغز آميزش كند كوچك و سبك شود، و هر كه چيزى را كه توانائى آن را ندارد بر دوش گيرد، درماند.
اى مردم براستى كه مال و ثروتى سودمندتر از عقل نيست، و فقر و ندارى سختتر از بىخردى نيست، و پندآموزى رساتر از خيرخواهى و نصيحت نيست، و عقلى چون تدبير نيست و عبادتى چون تفكر و انديشه كردن نيست، و كمكگيرى بهتر از مشورت نباشد، و هراس و وحشتى سختتر از خودپسندى نيست، و پارسائى و ورعى چون خوددارى از گناهان نباشد و هيچ عقل و خردورزى چون شكيبائى و خموشى نيست.
اى مردم در انسانى ده خصلت است كه زبان آن را آشكار كند: (زبان) گواهى است كه از نهاد انسان گزارش دهد، داورى است كه ميان مردم داورى كند، گويندهاى است كه پاسخ دهد، واسطهاى است كه خواستهها بدو بدست آيد، وصفكنندهاى است كه هر چيز بدو شناخته شود، فرماندهى است كه بكار نيك فرمان دهد، و پندآموزى است كه از كار زشت بازدارد، تسليت گوئى است كه اندوهها را آرام كند، وسيله آماده و حاضرى است كه كينهها را بزدايد، و آلت جالب توجهى است كه گوشها از آن لذت برند.
اى مردم بحقيقت در خاموشى از بيان حكمت خيرى نيست چنانچه در سخن گفتن بنادانى نيز خيرى نيست اى مردم بدانيد كه هر كس مالك زبان خود نباشد پشيمان گردد، و هر كه نداند (يا نياموزد) بنادانى درافتد، و هر كه خود را ببردبارى واندارد بردبار نگردد، و كسى كه (از انجام كارهاى زشت)