ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٧٧ - معالجه بعض امراض

٢٢٧- عمر بن اذينه گويد: مردى از سرفه زياد بامام صادق عليه السّلام شكايت كرد و من حاضر بودم حضرت باو فرمود: مقدارى كاشم (زيره كوهى، و بگفته برخى همان «گل پر» است) در دستت بگير و هموزن آن شكر بريز و آن دو را با هم بكوب، و يك تا دو روز بخور. ابن اذينه گويد: پس از اين جريان من آن مرد را ديدم و او بمن گفت: من اين دستور را يك بار عمل كردم و سرفه‌ام بكلى زائل شد.

٢٢٨- مردى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه موسى بن عمران عليه السّلام بپروردگار خود از سردى و رطوبت شكايت كرد، خداى تعالى باو دستور داد: هليله و بليله (ثمر درختى است هندى شبيه بهليله و پوستش نازكتر از هليله است) و أجلح را (كه آنهم ميوه درخت هندى است و چنانچه در آخر حديث بيايد همان طريفل است) بگير و آن را با عسل معجون ساز و بكار بند، سپس امام صادق عليه السّلام فرمود: أجلح همان است كه پيش شما آن را طريفل مينامند.

٢٢٩- اسماعيل بن حسن طبيب گويد: من بامام صادق عليه السّلام عرضكردم: من مرد عربى هستم و از طبابت سررشته‌اى دارم و طبّ من نيز طبّ عربى است و در برابر طبابتم نيز مزدى نميگيرم! فرمود: باكى نيست.

عرضكردم: ما رسممان اين است كه زخم و دمل را مى‌شكافيم و بوسيله آتش ميسوزانيم؟ فرمود:

باكى نيست.

عرضكردم: ما دواجات رسمى مانند «اسمحيقون» و «غاريقون» به بيمار ميدهيم؟ فرمود: باكى‌