ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٧ - (نامه كه حضرت صادق ع باصحاب خود مرقوم فرمود)

و اينانند كسانى كه هر كس از ايشان سؤالى كند- البته در صورتى كه سئوال‌كننده از كسانى باشد كه در علم گذشته باشد كه آنان را تصديق نموده و از دستورشان پيروى كند- او را رهبرى كنند و بدهند باو از علم قرآن بدان مقدارى كه بخدا راه يابد- باجازه و اذن او- و هم چنين بهمه راههاى حق هدايت شود، و آنهايند همان كسانى كه روگردان نشود از ايشان و از پرسش كردنشان و از آن دانشى كه خداوند آنها را بدان گرامى داشته و در پيش آنان نهاده جز آن كس كه در علم خدا در اصل آفرينش و در عالم ارواح شقاوت و بدبختى بر او ثبت شده. چنين كسانى رو ميگردانند از پرسش اهل ذكر و آنان كه خداوند علم قرآن را بآنها داده و در نزدشان قرار داده و دستور پرسيدن از آنها را صادر فرموده است، و همين‌ها هستند كه طبق دلخواه و سليقه و قياسهاى خود رفتار كنند تا اينكه شيطان بر آنها چيره گرديده، زيرا آنها اهل ايمان را كه در علم قرآن مؤمن شناخته شده‌اند در نزد خدا كافر دانند، و گمراهان را كه در علم قرآن گمراهند نزد خدا مؤمن دانند، و تا اينكه حلال خدا را در بسيارى از جاها حرام كردند، و حرام خدا را در بسيارى از موارد حلال شمردند.

و اين (كارها) ريشه و اساس بنا و ساختمان دلخواه آنان بود در صورتى كه رسول خدا (ص) پيش از مرگش بآنها اشاره كرده بود ولى آنها گفتند: پس از رفتن رسول خدا ما ميتوانيم بر طبق آنچه آراء مردم بدان قرار گرفت رفتار كنيم با اينكه خداى عز و جل رسول خدا (ص) را از ما گرفت و بآن سفارشى كه آن حضرت بما فرمود و آن دستورى كه بما داده اگر چه اين كار مخالف با دستور خدا و رسول او باشد، براستى كه چه شخصى بر خدا دليرتر و گمراهيش آشكارتر از آن كسى است كه اين رويه را پيشه كرده و بخيال خود پندارد كه ميتواند چنين كارى بكند.

بخدا سوگند كه خدا را بر مخلوق خود حقى است كه فرمان او را ببرند و از دستورش پيروى كنند چه در زمان حيات محمد (ص) و چه پس از مرگش، اين دشمنان خدا آيا مى‌توانند چنين پندارند كه أحدى‌