ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٨ - (نامه كه حضرت صادق ع باصحاب خود مرقوم فرمود)

از كسانى كه با محمد (ص) اسلام آوردند بگفتار خود و رأى و قياس عمل كرده؟ اگر در پاسخ بگويند:

آرى كه حتما بر خداوند دروغ بسته و بجايگاه دورى گمراه گشته‌اند و اگر بگويند: نه، پس كسى را نرسيده كه برأى و دلخواه و قياسهاى خويش رفتار كند، و در اين صورت اينان بر عليه خود اقرار كرده و ملزم گشته‌اند و در زمره كسانى درآيند كه معتقدند بايستى پس از مرگ رسول خدا (ص) نيز از فرمان خدا پيروى و اطاعت كرد و خداى تعالى نيز فرمايد و گفتارش حق است كه فرموده: «محمد جز فرستاده‌اى نيست كه پيش از او فرستادگانى آمده و گذشته‌اند آيا اگر بميرد يا كشته شود بعقب باز گرديد و هر كه بعقب بازگردد زيانى بخدا نرسانده و خداوند سپاسداران را پاداش خواهد داد» (سوره آل عمران آيه ١٤٤).

و اين سخن بدان جهت گفتيم تا بدانيد كه اطاعت خدا و پيروى از دستورش لازم است چه در حيات و زندگانى محمد و چه پس از مرگش، و هم چنان كه هيچ يك از مردم را نرسيده كه با بودن محمد بدلخواه و رأى و قياسهاى خود بر خلاف گفته محمد (ص) رفتار كند پس از مرگ آن حضرت نيز كسى را نرسيده كه بر طبق دلخواه و رأى و قياسات خود عمل بنمايد.

و نيز فرمود: از بلند كردن دستهاتان در نماز جز يك بار آنهم هنگام شروع نماز «در تكبيرة الاحرام» خوددارى كنيد زيرا كه مردم (يعنى اهل سنت) شما را باين عمل بشناسند، و خدا است كه از او كمك خواهند جنبش و نيروئى نيست جز بوسيله خداوند.

و فرمود: خداى را بسيار بخوانيد زيرا خداوند خوش دارد كه بندگان با ايمانش او را بخوانند و بدانها وعده اجابت داده است، و خداوند دعاى مؤمنان را در روز قيامت بصورت عملى براى آنها در آورد كه براى رفتن ببهشت بوسيله آنها بر أعمالش بيفزايد، پس بسيار ياد خدا كنيد بهر اندازه كه‌