ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٦٨ - حديث موسى ع

چون آشيانه پرندگان.

اى موسى فرزندان دنيا و اهل دنيا سبب فتنه (شيفتگى، فريبندگى، گمراهى) همديگرند، و هر كه در هر چه هست همان برايش آرايش و زينت شده، و مؤمن كسى است كه آخرت در نظر او آرايش و زينت دارد، و از اين رو يكسره بدون فتور و سستى بدان بنگرد، و عشق او بآخرت ميان او و لذت زندگى دنيا حائل گشته، و همان عشق است كه او را در سحرگاهان به راه‌پيمائى در شب ميكشاند همانند رفتار سواره‌اى كه مركب را بسوى مقصد ميراند، روزش به اندوه (رسيدن بمقصد) و شبش نيز بغم (رسيدن بسر منزل حقيقت) بگذرد، خوشا بر احوالش، كه چون پرده (زندگى و حيات اين جهان) از برابر ديده‌اش بيكسو رود چه شادى و سرورى را بچشم خود خواهد ديد.

اى موسى دنيا اندك آبى بيش نيست و اين آب اندك نتواند پاداش مرد باايمان قرار گيرد و نه كيفر شخص بدكار، پس حسرت طولانى از آن كسى است كه فروخته است پاداش (بى‌حساب) آخرت خود را بيك ليسيدن ناپايدار، و بيك دندان زدن (و گاز زدن) بى‌دوام، و اين چنين باش كه بتو دستور دادم كه همه دستورات من درست و بهدايت مقرون است.

اى موسى هر گاه ديدى ثروت بتو روى آورد بگو: گناهى است كه در كيفرش شتاب شده، و اگر ديدى ندارى و فقر روى آورد بگو: خوش آمدى اى شعار خوبان، و زورگو و ستمگر مباش و با ستمگران همراه و قرين مشو.

اى موسى آن عمرى كه پايانش نكوهش بار باشد عمر نيست اگر چه دراز باشد، و زيان نزند تو را آنچه از طومار زندگيت پيچيده شده در صورتى كه پايانش ستوده باشد.

اى موسى كتاب (تورات يا نامه أعمال) بطور آشكار براى تو بيان كرده كه چه سرنوشتى در پيش دارى و با اين وضع چگونه چشمان بخواب ميرود يا اگر نبود غفلت ممتد و پيروى از شقاوت و شهوت، چگونه (با اين تذكار) مردمى بودند كه ميتوانستند لذت زندگى را بچشند؟ و مردمان راست پيشه بكمتر