ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٦٦ - حديث موسى ع

اى موسى چگونه فروتن گردد در برابر من مخلوقى كه زياده بخشى مرا در خويش نشناسد، چگونه بشناسد زياده بخشى مرا هر كسى كه در آن ننگرد و انديشه نكند، و چگونه در آن بنگرد كسى كه بدان ايمان ندارد، و چگونه ايمان بدان داشته باشد كسى كه اميد پاداش ندارد، و چگونه اميد پاداش داشته باشد كسى كه بدنيا قناعت كرده و آن را خانه نشيمن گرفته و چون ستمكاران بدان دل بسته.

اى موسى در كار نيك با اهل آن (انجام دهندگان كار نيك) رقابت كن چون كار نيك مانند اسمش نيك است، و كار بد را واگذار براى هر كه شيفته آن گشته.

اى موسى زبانت را در پشت دلت بنه تا سالم بمانى (يعنى هر سخنى را كه ميخواهى بگوئى ابتداء فكر سود و زيانش را در قلب خود بكن سپس بزبان آر) و در شب و روز بسيار ياد من كن تا بهره‌مند شوى، و بدنبال خطاكارى مرو كه پشيمان شوى زيرا كه خطاكارى سرانجامش دوزخ است.

اى موسى سخنت را با آنان كه ترك گناه كنند خوش كن و همنشينشان شو و براى غياب خود آنان را برادر گير (تا حفظ غيبت تو را بكنند) و در كار آنان كوشا باش تا با تو در كارت كوشا باشند.

اى موسى بناچار مرگ سراغ تو خواهد آمد پس توشه گير توشه كسى كه ميهمان توشه خود گردد.

اى موسى آنچه كه بخاطر من انجام شود زيادش كم است، و آنچه بخاطر غير من انجام شود كمش زياد است، و شايسته‌ترين روزهاى تو روزى است كه در پيش دارى پس بنگر كه چه روزى است، و براى آن روز پاسخ آماده كن كه همانا تو بازداشت و پرسش شوى، پند خود را از روزگار و مردم روزگار بستان زيرا كه روزگار درازش نيز هر چه (هم دراز باشد) كوتاه است، و كوتاهش نيز (براى تحصيل توشه آخرت) دراز است، و هر چيزى فانى است، پس چنان كار كن كه گويا پاداش نيك كار خود را