ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٥ - خطبهاى از امير المؤمنين ع و آن خطبه(معروف بخطبه) وسيله است

زمرد، و پله مرجان، و پله كافور، و پله عنبر، پله از عود، پله طلا، پله از ابر، تا برسد بپله از هوا، و برسد بپله از نور كه آنجا مشرف بر همه بهشتها است، و رسول خدا (ص) در آن روز روى آن پله نشسته و دو جامه نرم بتن كرده يكى از آن جامه‌ها از رحمت خدا و جامه ديگر از نور خدا است، تاج پيامبرى بر سر دارد و روى آن تاج اكليل رسالت قرار دارد، بنور آن حضرت تمام صحراى محشر روشن شود، و من نيز در آن روز بر پله بلندى پائين‌تر از پله او قرار دارم و دو جامه لطيف در بر دارم يكى از ارغوان نور و يكى از كافور، و پيمبران و رسولان نيز بر پله‌هاى ديگر ايستاده‌اند و بزرگان زمانه و حجتهاى روزگار نيز در سمت راست مايند كه جامه‌هائى از نور و كرامت آنان را پوشانده، نبيند ما را فرشته و نه پيامبر مرسلى جز آنكه از انوار ما مبهوت و از درخشندگى و جلالت ما در شگفت شود، و در طرف راست (مقام) وسيله سمت راست رسول خدا (ص) ابرى است كه بقدر ديد چشم گسترده است و از آن ابر ندا رسد: اى اهل محشر خوشا بحال كسى كه دوست دارد وصى (پيغمبر) را و ايمان دارد به پيامبر امى (منسوب بمكة) عرب، و هر كه كفر ورزيده دوزخ وعده‌گاه او است، و از سمت چپ وسيله از طرف چپ رسول خدا (ص) ابرى است كه از آن نداء آيد: اى اهل محشر خوشا بحال كسى كه دوست دارد وصى (پيغمبر) را و ايمان دارد به پيامبر امى (منسوب بمكة) سوگند بدان كه فرمانروائى اعلا (و برتر) از اوست هيچ كس رستگار نشود و روى آسايش و بهشت را نبيند جز آنكه آفريدگار خود را از روى اخلاص نسبت بآن دو ديدار كند و باختران (امامان از فرزندان) آن دو اقتداء كند، اى اهل ولايت خدا، به روسفيدى خود و بشرافت جايگاه و بازگشتگاه گرامى و بكاميابى خود كه در آن روز بر تختهائى در برابر هميد يقين داشته باشيد، و اى مردمان منحرف و باز دارنده از خداى عز و جل و رسول او و راه او