ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٧٦ - معالجه بعض امراض

عرضكردم: پندارند كه آن روز روز خونست! فرمود: راست گويند، ولى (روى اين پايه) سزاوارتر آنست كه خون را در روز خودش بهيجان و جنبش درنياورند، آيا ندانسته‌اند كه براستى در روز سه‌شنبه ساعتى است كه هر كه در آن ساعت خون بگيرد خونش بند نيايد تا بميرد يا هر چه خدا خواهد (يعنى مگر آنكه خدا خواهد كه از مرگ نجات يابد).

٢٢٤- ابو عروة برادر شعيب يا خود شعيب عقرقوفى گويد: خدمت امام كاظم عليه السّلام شرفياب شدم و او از روز چهارشنبه هنگامى كه در زندان بود حجامت ميكرد، بآن حضرت عرضكردم: امروز روزى است كه مردم ميگويند: هر كه در چنين روزى حجامت كند به پيسى دچار شود؟ فرمود: كسى از اين جريان ميترسد كه مادرش در حال حيض باو آبستن شده باشد.

٢٢٥- اسحاق بن عمار از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: در روز جمعه هنگام ظهر حجامت نكنيد كه هر كه در ظهر حجامت كند و بمرضى مبتلا شود كسى را جز خودش سرزنش نكند.

٢٢٦- معتب از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: دوا چهار چيز است: (مجلسى (ره) گويد: يعنى مهمترين دواهاى بهداشتى اين چهار است و ما بقى دواها چون اثرش اندك است بحساب در نيايد):

١- سعوط (يعنى دواهائى كه در بينى كشند).

٢- حجامت (كه در اوقات و شرائط معينى خون گيرند).

٣- نوره كشيدن (ستردن موى بدن بوسيله داروى مخصوص).

٤- اماله كردن و تنقيه با مايعات.