ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٧٥ - معالجه بعض امراض

باو كراث خورانيديم و خونش فرو نشست و خوب شد.

٢٢٠- محمد بن عمرو بن ابراهيم گويد: من از ضعف معده بامام باقر عليه السّلام شكايت كردم و از او دستورى خواستم، حضرت فرمود: حزاء را (كه چنانچه گويند علفى است بيابانى شبيه كرفس و فيض (ره) گويد: حزاء همان «بزوفر» است و بيشتر در نقاط كردستان بعمل آيد) با آب سرد بخور، گويد: من اين كار را كردم و اثر مطلوب بدست آمد.

٢٢١- بكر بن صالح گويد: شنيدم از حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام كه ميفرمود: براى علاج باد «شابكه» (مجلسى (ره) گويد: شايد مقصود بادى است كه زير پوست مى‌افتد) و «حام» (مرض عطش) و سستى مفاصل، يك مشت شنبليله ميگيرى با يك مشت انجير خشك و هر دو را در مقدارى آب خيس كن، سپس در ظرفى تميز آن را بپز و از صافى دركن، و بگذار تا سرد شود و يك روز در ميان از آن بخور تا رويهمرفته باندازه يك قدح پر از اين دوا بخورى.

٢٢٢- از حضرت أبو الحسن عليه السّلام روايت كرده‌اند كه فرمود: هر كه آب كمرش دگرگون شود شير تازه و عسل براى او نافع است.

شرح- مجلسى (ره) گويد: مقصود از دگرگون شدن آب كمر اين است كه از نطفه‌اش فرزندى بعمل نيايد، و محتمل است مقصود كمى قوه باه باشد.

٢٢٣- حمران گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: مردم در چه اختلاف دارند؟ گفتم: چنين پندارند كه حجامت در روز سه‌شنبه (براى بدن) بهتر است، گويد: فرمود: روى چه مبنائى اين طور پندارند؟